ملاحظهى غير خداوند متعال در عبادت است ، خداوند متعال مىفرمايد : « پس خدا را - در حالى كه اعتقاد [ خود ] را براى او خالصكنندهاى - عبادت كن . آگاه باشيد : آيينِ پاك از آنِ خداست » و خداوند متعال مىفرمايد : « و فرمان نيافته بودند جز اينكه خدا را بپرستند ، و در حالى كه به توحيد گراييدهاند ، دين [ خود ] را براى او خالص گردانند » تا اين كه مىفرمايد : « و اين است دين استوار ( و مايهى قوام مصالح دنيوى و اخروى و معنوى همگان » و خداوند متعال مفرمايد : « بگو : « من هم مثل شما بشرى هستم و [ لى ] به من وحى مىشود كه خداى شما خدايى يگانه است . پس هر كس به لقاى پروردگار خود اميد دارد بايد به كار شايسته بپردازد ، و هيچ كس را در پرستش پروردگارش شريك نسازد . » و آيات كريمه غير از اينها .
- « ما أعظم اغترارَ العالم باللَّه تعالى في رضاه بالعلوم الرسميّة وإغفاله إصلاح نفسه وإرضاء ربّه تبارك و تعالى ! »
چه قدر بزرگ است مغرور شدن عالم به خداوند متعال در راضى شدنش به علوم رسمى و غافل شدن از اصلاح خويشتن و خشنود كردن پروردگارش تبارك و تعالى !
- « مجرّد تعلّم هذه المسائل المدوّنة ليس هو الفقه عند اللَّه تعالى ، و إنّما الفقه عند اللَّه بإدراك جلاله وعظمته ، وهوالعلم الذي يورثالخوف و الهيبة والخشوع ويحمل على التّقوى ومعرفة الصفات المخوفة فيجتنبها والمحمودة فيرتكبها . »
تنها يادگيرى اين مسائل نوشته شده در نزد خداوند متعال فقه محسوب نمىشود ، بلكه فقه در نزد خدا ، تنها به درك كردن جلال وعظمت خداوند حاصل مىشود و آن عملى است كه ترس هراس و خشوع و فروتنى را به ارث مىگذارد و [ انسان را ] بر تقوى و شناخت صفات ترسناك وادار كرده تا از آنها اجتناب نمايد و بر شناخت صفات حميده و ستوده وادار مىكند تا به آنها متصف گردد .
- « وممّا يلزم كلّ واحد من المعلّم والمتعلّم بعد تطهير نفسه من الرذائل المذكورة وغيرها ، توجيه نفسه إلى اللَّه تعالى والاعتماد عليه في أموره وَتلقّي الفيضِ الإلهي من
پاسداران حريم عشق (زندگانى وكلمات عرفا) (فارسى) — صفحة 140
مساهمون: الشيخ علي سعادت پرور (پهلوانى تهرانى)
ص١٤٠