النزّال ! من نال حبّك لا ينال تفجّعاً ، ألقلب يعلم أنّ ما يفنى محال ، ثمّ غاب عنّى فلم أرها ، فانصرفتُ و أنا حزين القلب ، ضعيف الرّأى . »
در حالى كه بر ساحل رود نيل مىگذشتم ، ناگهان كنيزكى را ديدم ، لباس كهنه بر تن ، رنگ پريده ، خموش و در حالى كه قلبش به محبت خداوند جبّار تعلق داشت به تنهايى در كنار امواج متلاطم و خروشان رود نيل بسر مىبرد . در اين هنگام به ماهى كه به سرعت بين دو موج شديد حركت مىكرد نظر افكند و چشمش را به آسمان انداخت و گريه كرد و گفت :
براى تو يگانه شدند كسانى كه در خلوتها يگانگى را انتخاب كردند و براى اميد بزرگ آن چه را نزد توست ، ماهيان در درياهاى عميق تسبيح كردند و براى ترس از عظمتت امواج درياها در شكافهاى زمين به صدا درآمدند و براى انس ورزيدن با تو ، حيوانات وحشى در بيابانها با تو انس گرفتند ، و براى جود و كرمت به سوى تو قصد كردم اى صاحب نيكى و بخششها !
سپس به من پشت كرد در حالى كه مىگفت : اى انس گيرندهى نيكان در خلوتهايشان ! اى بهترين كسى كه فرود آمدگان نزد تو فرود آمدند ! آن كه به محبّت رسيد دردى به او نمىرسد ، دل مىداند آن چه را كه فانى مىشود محالست . سپس از من غايب شد و او را نديدم و برگشتم در حالى كه قلبم محزون و انديشهام سست شده بود . « 1 »
( 1055 ) جاريه موحّده مجذوبه
ابراهيم خوّاص - متوفى به سال 291 - پيوسته با مريدان مىگفت : كاشكى من خاك
هامش
( 1 ) . ر . ك : شرح حال ذواالنّون .