عادل است و ظالم نيست ، لال شده و قلب از قضاى الهى خشنود و مسرور مىگردد .
- « مالى لا أغتمّ على يفوتنى من العلم ، و لا أعمل بما استفدتُ منه ؟ قال : لِانّك لا تخاف عظيم حجّة اللَّهِ عليك فيما علمتَ ، و ضيّعتَ العمل للَّهفيما أوجبه عليك ، و لم تقدّم العزم أن تقوم بما تستفيد من العلم فيما تستزيد منه ، وكان يحقّ عليك أن تكون بما علمت و لزمتك من اللَّه أعظم الحجّة ؛ لِانّك إن تضيع حقّ اللَّهِ ، و أنت لا تعلم خيرٌ مِن أن تضيع حقّ اللَّهِ ، و أنت تعلم . . . »
[ كسى از او سؤال كرد : ] چرا بر علومى كه از من فوت مىشود ناراحت مىشوم و به فوائد علم عمل نمىكنم ؟ جواب داد : زيرا از حجت بزرگ خداوند بر خودت در آن چه مىدانى نمىترسى و عمل در واجبات را براى خداوند ضايع مىكنى و بر قيام به مقتضاى علومى كه استفاده كردهاى ارادهى محكم نمىكنى تا زيادتر شود و سزاوار است كه ملتزم باشى نسبت به آن چه مىدانى و بزرگترين حجت بر تو تمام شده است ؛ زيرا اگر حق خدا را با جهل به آن ضايع گردانى بهتر است از اين كه حق خدا را با علم به آن تضييع كنى . . .
- كسى گفت :
« إنّى لا أقوى على الحلم عند الشتم والأذى ، فقال : ثَقُل عليك كظم الغيظ ، و خفَّ عليك الإشتفاء . قلتُ : ممَّ ثقل علىَّ كظم الغيظ ، و خفّ علىّ التشفّى ؟ قال :
لِانّك لا تعدّ العلم ذلًّا ، و تستعمِل السفَه أنفاً ، قلتُ : فبِمَ أقوى على كظم الغيظ ؟
قال : بصبر النفس و حبس الجوارح . قلتُ : بم أجتلب صبر النّفس و كفّ الجوارح ؟
قال : بأن تعقل و تعلم أنّ الحلم عزّ و زين ، والسفَه ذلّ و شين . . . »
من توان بر بردبارى هنگام ناسزا شنيدن و اذيت شدن ندارم ، جواب داد : بر تو فرو بردن غضب سنگين است و انتقام گرفتن آسان ، گفتم : به چه سبب بر من فرو بردن غضب سنگين است و انتقام گرفتن آسان ؟ گفت : زيرا علم را ذلّت نمىشمرى و نادانى را بعنوان عزّت و بزرگوارى به كار مىبندى ، گفتم : پس چگونه بر فرو بردن
پاسداران حريم عشق (زندگانى وكلمات عرفا) (فارسى) — صفحة 200
مساهمون: الشيخ علي سعادت پرور (پهلوانى تهرانى)
ص٢٠٠