- « ليس مهرٌ من مهور الجنّة أحبَّ إلى الحورالعين ، من إعراض العبد عن الدّنيا ؛ و ليس وسيلةٌ للعبد عنداللَّه [ تعالى ] أحبَّ إليه من إعراضك عن نفسك . »
هيچ مَهر و كابينى از كابينهاى بهشت ، از روى گردانيدن و اعراض بنده از دنيا ، براى حور عين دوست داشتنىتر وجود ندارد و هيچ وسيله و دستاويزى در نزد خداوند متعال دوست داشتنىتر از اعراض و روى گرداندنت از نفس خويش نيست .
- « العارفُ سكوتهُ تسبيحٌ ، و كلامهُ تقديسٌ ، و نومهُ ذكرٌ ، و يقظتهُ صلاةٌ ، و ذلك لأنّ أنفاسَه تخرج على مشاهدة و معاينة . »
سكوت عارف تسبيح [ و به پاك خواندن خدا ، ] و كلامش تقديس و منزّه دانستن خدا و خوابش ياد او و بيدارىاش نماز خواندن است ، و علت آن اين است كه نفس كشيدنهايش از روى مشاهده و ديدن خدا از سينهاش خارج مىگردد .
- « يقول اللَّهُ تعالى : يأبنَ آدم ! إن أعطيتُك الدّنيا ، إشتغلت بها عنّى ؛ و إن منعتُكها ، إشتغلتَ بطلبها ، فمتى تتفرّغ لى ؟ »
خداوند متعال مىفرمايد : اى پسر آدم ! اگر دنيا را به تو دهم ، به جاى من ، به آن سرگرم مىشوى و اگر آن را به تو ندهم ، به جستجو و طلب آن سرگرم مىشوى ، پس كى خود را براى من فارغ و آسوده مىكنى ؟
- « مِن حُكم المبتدى أن يهتدى بالحقآئق ، و يسير بالعلم ، و يجدّ فى العمل ، و لايقف ، و لايلتفت . »
از احكام واجب بر سالك مبتدى و نوآموز اين است كه با حقايق هدايت يافته ، با علم راه پيموده ، و در عمل جدّى باشد و پاى بفشرد ، و از عمل باز نايستد و منحرف نگردد .
- « من صعُب عليه خدمته ، لم يصل إلى قُربِه ؛ و من لم يتنعّم بذكره فى الدّنيا ، لم يتنّعم برؤيته فى الآخرة »
هر كس كه خدمت و بندگى خدا برايش سخت باشد ، به مقام قرب او نمىرسد ، و هر كس در دنيا به ياد او بهرهمند نگردد ، در آخرت به ديدارش بهرهمند نمىشود .
پاسداران حريم عشق (زندگانى وكلمات عرفا) (فارسى) — صفحة 69
مساهمون: الشيخ علي سعادت پرور (پهلوانى تهرانى)
ص٦٩