رويش باز مىگرديد و خدمت حضرت سلام مىكرد و جواب سلام مىشنيد ، سپس سؤالات خود را مطرح مىكرد و جواب مىگرفت . « 1 » مقدس اردبيلى سال 993 در نجف بدرود زندگانى گفت . مزارش در نجف در حرم اميرالمؤمنين - عليه السّلام - معروف است .
گويند : پس از وفات ، او را به خواب ديدند كه با صورتى نيكو و لباسهاى فاخر از حرم حضرت امير - عليه السّلام - بيرون مىآمد . پرسيدند : چه عملى تو را به اين مقام رسانيد ، تا ما هم انجام دهيم ؟ گفت :
« إنّ سوقَ الأعمال رأيناه كاسداً ، و لانَفعنا إلّاولايةُ صاحب هذا القبر و محبّتُه . »
به راستى كه بازار اعمال را كساد و بىخريدار و بىرواج ديديم و جز ولايت و دوستى صاحب اين قبر [ اميرالمؤمنين - عليه السّلام - ] و محبّت او به ما سود نبخشيد . « 2 »
( 670 ) ابو سعيد ، احمد بن محمد اعرابى « 3 » ، مشهور به ابن الاعرابى بَصْرى
عالمى و فقيه و از اهل معرفت است و تصنيفات بسيار براى اهل معرفت نگاشت از جمله جزوهاى در نكتههاى توحيدى . با ابوالقاسم جنيد صحبت داشت و ساكن مكه بود . در سال 341 يا 340 به ديار باقى شتافت .
گفتار
- « لايكون قربٌ إلّاوَثَمّةَ مسافةٌ . »
قُرب و نزديكى تحقق پيدا نمىكند مگر اين كه بعد مسافتى آن جا وجود داشته باشد .
هامش
( 1 ) . چون اين رساله در مقام بيان كرامات نيست ، از ذكر كرامات مولانا اردبيلى - رحمهاللَّه - خوددارى مىكنيم .
( 2 ) . طبقات اعلام الشيعه ( احياء الداثر ) ، ص 8 ؛ مجلّه قرن العاشر ؛ روضات الجنّات ، ج 1 ، ص 79 .
( 3 ) . اعرابى : منسوب به : 1 . اعراب و باديه نشينان عرب ؛ 2 . منسوب به پدر و يا جدّ كه از اعراب باديه نشين بوده .