( 818 ) ابو حامد ، اسود زنجى « 1 »
از برگزيدگان عرفا و استاد ابوعلى رودبارى - متوفى به سال 323 - است . « 2 »
( 819 ) ابوعمرو ، اسود بن زيد [ يزيد ] بن قيس نَخَعى « 3 »
از صحابهى اميرالمؤمنين - عليه السّلام - و عبّاد و صالحين و رهبان امت است . در عبادت و روزه نفس خود را به تعب مىانداخت و از كثرت گريه چشمانش نابينا شده بود و به اوقات نماز مواظبت تمام داشت . در ماه رمضان هر دو شب يك ختم قرآن و در غير آن هر شش شب يك ختم مىنمود . هشتاد حجّ به جاى آورده بدين گونه كه از خانهاش احرام مىبست و از كوفه « 4 » با تهليل و تكبير خارج مىشد . اين عبد صالح الهى در سال 75 در كوفه چشم از جهان فرو بست .
در احوال ابو عمرو آوردهاند كه چون به وى گفتند : چرا اين گونه بدنت را به زحمت مىاندازى ؟ گفت :
« إنّ الْامْر جِدّ ، إنّ الْامْر جدّ . »
همانا امر جدّى است ، همانا امر جدّى است .
و نيز گفت :
« إنّما أريد له الرّأفة . »
هامش
( 1 ) . زنجى : منسوب به زَنْج ، تيرهاى معروف از سياه پوستان .
( 2 ) . رشحات عين الحياة ؛ نفحات الانس ، شمارهى 194 .
( 3 ) . نخعى : منسوب به نَخَع ، قبيلهاى منشعب از مَذحج كه در كوفه سكونت داشتند .
( 4 ) . شهر معروف در شمال عراق .