- « خدا را باور نكرده كسى كه شهرت به علم و عمل و كرم را دوست داشته باشد . »
- « علم را براى عمل طلب كنيد . »
- « از علامت عارف آن است كه بيشتر همّش خير و عبادت باشد و بيشتر كلامش ثنا و مدح . »
- « سنگينترين اعمال در ميزان ، سنگينترين آنهاست بر بدنها . كسى كه سر و كارش با عمل و مزد آن است و كسى كه عملى انجام نداده ، هر دو تهيدست از دنيا مىروند . »
- « ما قاسَيتُ شيئاً مِن أمر الدّنيا أشدَّ علىَّ مِن نفسى ، مرّةً علىَّ ، و مرةً لى ؛ و أمّا هوآئى فقد واللَّه استعنتُ باللَّه عليه فأعاننى ، واستكفيته سوءَ مغالَبته فكفانى ؛ فواللَّهِ ، ما آسى على ما أقبلَ من الدّنيا و لا ما أدبر منها . »
سختى هيچ امرى از امور دنيا را سختتر از نفس خويش بر خود هموار ننمودم ، گاهى عليه من است و گاهى به سود من و اما هوا و خواهش نفس ، پس به خدا سوگند كه براى غلبهى بر او از خدا كمك طلبيدم و او مرا كمك نمود ، و بر چيرگى و غلبه او از خدا طلب كفايت نمودم و خداوند كفايت فرمود ، بنابر اين به خدا سوگند بر آن چه از دنيا كه روى آورد و يا پشت كند محزون نمىگردم .
- « كثرةُ النّظرِ إلى الباطل ، تُذهِب بمعرفة الحقِّ من القلب . »
زياد نگاه كردن [ و توجه ] به باطل ، معرفت حقّ را از دل مىبرد .
- « لاتُنال جنّته إلّابطاعته ، و لا تُنال ولايته إلّابمحبّته ، و لاتُنال مرضاته إلّابترك معصيته ؛ فإنّ اللَّهَ تعالى قد أعَدّ المغفرةَ للأوّابين ، و أعدّ الرّحمةَ للتوّابين ، و أعدّ الجنّةَ للخآئفين ، و أعدّ الحُورَ للمطيعين ، و أعدّ رؤيتَه للمشتاقين . قال اللَّهُ تعالى :
وَ إِنِّي لَغَفَّارٌ لِمَنْ تابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ صالِحاً ثُمَّ اهْتَدى
« 1 » من طريق العمل إلى طريق الهُدى . »
به بهشت خداوند نمىتوان رسيد جز با اطاعت كردن از او ؛ و به ولايت حقّ نمىتوان نايل
هامش
( 1 ) . سورهى طه ، آيهى 82 .