رسيد مگر با چيزى فزونتر از آن و تمام آن چه را در نزدشان بود بذل نمودند . به خدا سوگند ، خون دل [ و يا روح و تمام وجود ] خويش را به اميد راحتى و آسودگى در پيشگاه خداوند ، و دست يافتن به فرج و گشايش در روزى كه جستجو و درخواست كننده در آن محروم و نااميد نمىگردد ، بذل نمودند .
- « كَلّفوا بالدّنيا و لن ينالوا منها فوقَ قسمتهم ، و أعرضوا عن الآخرة و بِبُغيتها يرجو العباد نجاةَ أنفسِهم . »
[ مردم ] خود را نسبت به دنيا به زحمت انداختند و حال آن كه هرگز به بيشتر از سهم خود از روزى نخواهند رسيد و به آخرت پشت كردند در حالى كه بندگان واقعى خداوند به خواستن و جستجوى آن به نجات و رهايى خويش اميد دارند . « 1 »
( 447 ) ابومحمّد بكرى « 2 » مغربى
عارف باللَّه و از اصحاب ابوعبداللَّه بن مطرف اندلسى - متوفى به سال 707 - است . « 3 »
( 448 ) ابو محمد حدّاد
اهل معرفت و مريد ابوحفص ، عمربن سلمة - متوفى به سال 270 - مىباشد و اصلش از كويان نيشابور است . « 4 »
هامش
( 1 ) . حلية الأولياء ( طبقات ابونعيم ) ، ج 10 ، ص 138 .
( 2 ) . بكرى : منسوب به : 1 . جدّ به نام بَكْر و يا ابوبكر ؛ 2 . به بُكُر از قلعههاى مشهور صَنْعاء .
( 3 ) . طرائق الحقائق ، ج 2 ، ص 99 .
( 4 ) . رشحات عين الحياة ، نفحات الانس ، شمارهى 45 .