( 452 ) ابو محمّد سباع موصلى « 1 »
عارف باللَّه كه به اسرار خاص الهى آگاهى يافت . احمد ابى الحوارى - متوفى به سال 230 - به يك واسطه از وى مطالبى نقل مىكند .
گفتار
از وى پرسيدند :
« إلى أىِّ شىءٍ أفضى بهم الزّهدُ ؟ »
زهد ، اولياى خدا را تا به كجا و سوى چه مقامى رسانيده است ؟
گفت : « إلى الأنسِ باللَّه . » ؛ ( به سوى انس به خدا . )
( 453 ) ابو محمد شنبكى « 2 »
از برجستگان عرفا ، صاحب اخلاق شريفه و ادب و تواضع و وفور عقل است كه عدهّاى به دستش تربيت يافتند ، مانند شيخ ابوالوفاء ، و شيخ منصور بطائجى . وى در قرن ششم مىزيست .
گفتار
- « اصلُ الطّاعةِ الورعُ و التّقوى ، و أصلُ التّقوى محاسبةُ النّفس . »
ريشهى طاعت خدا ، ورع و تقوى است ، و ريشهى تقوى ، حساب كشيدن از خويشتن است .
هامش
( 1 ) . موصلى : منسوب به مَوْصِل شهر قديمى و مشهور واقع در شمال عراق .
( 2 ) . شنبكى : منسوب به جدّ به نام شنبك .