( 443 ) ابو كريمه عبدى
از عبّاد شام و از كسانى است كه خداوند به خالص ذكر و عناياتش برگزيد و بر مكنون سرّش آگاه ساخت . ابوكريمه ، نسبت به اوقات خويش بخيل بود و به خاطر از دست رفتن آنها گريهى سختى از او مشاهده مىشد .
گفتار
« يابن آدم ! ليس لما بقى من عمرك ثمنٌ . »
اى پسر آدم ! براى بقيّهى عمرت قيمتى نيست . « 1 »
( 444 ) ابوالليث فوشجى « 2 »
مردى بزرگ و از اهل معرفت است . محمد بن عبداللَّه قصّار گازُر - شاگرد شبلى متوفى 336 - وى را ديداز نمود . ابواللّيث ساكن بوشنگ « 3 » بود سپس به هرات آمد و در آن جا اقامت گزيد .
حكايت
از فوشجى نقل است كه : وقتى در رودخانه هرات غرق شدم ، هنگامى كه در ميان امواج مىغلطيدم ، گفتم : خدايا ! مرا گرفتى ، راه بيرون آمدن ندارم ، چنان چه به سلامت بيرون
هامش
( 1 ) . حلية الأولياء ( طبقات ابونعيم ) ، ج 10 ، ص 141 .
( 2 ) . فوسنجى / فوشجى / فوشنجى : منسوب به فوشنج و يا بوشنك و يا بوشنج ، بلده و يا روستايى قديمى در نزديكى هرات .
( 3 ) . بوشنگ / فوشنج : قريهاى از روستاهاى ترمذ ( معجم البلدان ، مراصد الطلّاع ) و يا نام روستايى واقع در نزديكى دَرِهرات از طرفِ خراسان ( معجم مااستعجم ) .