. . . مولا وآقاى من ! ميلم به سوى تو و ترس و هراسم از توست و آرزومند توام .
بىترديد آرزويم مرا به سوى تو كشانده و همّت و ارادهام ، اى يگانهى من ! اى صاحب من ! در آستانه تو اقامت گزيده و رغبتم در آن چه نزد توست ، گسترده شده و بيم واميدم تنها براى توست و دوستىام با تو مأنوس است و دستم را به دامان تو رساندهام و به سوى رشته فرمانبرىات دستم را دراز كردهام . مولاى من ! دل من زنده است و با راز و نياز با تو شراره دردناك بيم از تو را خنك گرداندم .
. . . فرمان ، تنها ويژه تو است كه يگانه و بىشريكى و همه آفريدگان ، بنده و مطيع تو و در چنگ تواند و هر چيزى در برابرت خاكسار است ، اى پروردگار جهانيان ! تو با بركت و پيراستهاى .
. . . خدايا ! خواسته من از تو اين است كه دلم را از دوستى و بيم و تصديق و باور و ترس و شوق نسبت به خود لبريز كنى . اى داراى شكوه و لطف و احسان ! ديدارت را در نزدم محبوب ساز و ديدارم را دوست بدار و راحتى و شادى و بزرگوارى و لطفت را در ديدنت قرار ده .
. . . خدايا ! من از تو ايمانى مىخواهم كه قبل از ديدارت زايل نگردد ، ايمانى كه تا زندهام مرا بر آن زنده بدارى و هنگام مرگ مرا بر آن بميرانى و زمان برانگيخته شدن مرا بر آن برانگيزى . . . خدايا ! من از تو ايمانى درخواست مىكنم كه همنشين قلبم باشد و يقينى مىخواهم كه با آن بفهمم كه جز آن چه سرنوشت من بوده به من نمىرسد و مرا به آن زندگانى كه تو قسمت من ساختهاى خشنود ساز . اى مهربانتر از هر مهربان ! « 1 »
توصيف و ثناى الهى
806 . « أللَّهمَّ ! أنتَ اللَّهُ ربُّ العالَمينَ . . . و دَنوتُ فى كُلّ شىءٍ فى إرتِفاعك . . . نَفَذَ فى كُلّ شىءٍ
هامش
( 1 ) . جمله آخر دعا در بيشتر از ده مورد از دعاهاى ماه رمضان با اختلاف كمى آمده است .