راحت و آسوده بود . همه موجودات را آفريد در حالى كه فرمانروايىاش زوال و مدّتش بىپايان است . بر فراز و بالاى هر چيز و نزديك به هر چيزى است . براى خلقش جلوه كرد ، بدون اين كه ديده شود و او در ديدگاهى بالاتر از حدّ تصور و فهم است .
با نورش پنهان گرديد و در بلند مرتبهگى اوج گرفت ، پس از خلقش پوشيده گشت و كسانى را به سوى مردم فرستاد كه شاهد و گواه اعمال آنان باشند و پيامبرانى را كه نويد دهنده و ترسانندهاند در ميان آنان برانگيخت ، تا هر كسى كه هلاك مىشود و يا زندگى مىكند از روى دليل و حجت و نشانه آشكار باشد و نيز براى اين كه بندگان هر چه را كه نمىدانند از پروردگارشان بگيرند و بفهمند و او را بعد از نفى پروردگارىاش به اين عنوان و صفت بشناسند .
معناى عقل
684 . « فيما سُئِل أميرُ المؤمنينَ عن أبنه الحسنِ بنِ علىٍّ - عليهالسّلام - فَقال : يا بُنىَّ : ما العقلُ ؟
قال حِفظُ قَلبِك ما استَودَعتْه . » « 1 »
از جمله چيزهايى كه اميرمؤمنان از فرزندش حسن - عليهالسّلام - پرسيد اين بود : فرزند عزيزم ! عقل چيست ؟ امام حسن - عليهالسّلام - فرمود : نگهدارى كردن قلب از امانتى كه به آن سپردهاى .
معناى زهد
685 . « قيل له - عليهالسّلام - : ما الزهدُ ؟ قال : الرغبة فى التَقوى و الزَهادَةُ فى الدنيا . » « 2 »
از امام حسن - عليهالسّلام - پرسيدند : زهد چيست ؟ فرمود : ميل به پرهيزگارى و بىرغبتى در دنيا .
هامش
( 1 ) . بحارالانوار ، ج 75 ، ص 101 ، حديث 1 .
( 2 ) بحارالأنوار ، ج 75 ، ص 103 - 110 ، حديث 2 .