اى مردم ! كسى كه خود را براى خداوند خالص كرد و سخن او را راهنماى خود قرار داد ، به راهى هموار و بدون انحراف هدايت مىشود و خداوند او را به هدايت موفق مىسازد و به اعمال و سرانجام نيك رهنمون مىسازد ؛ چون همنشين خداوند در امان و محفوظ و دشمنش ترسان و خوار است . خود را از خشم خداوند با ياد فراوان او نگه داريد و با پرهيزگارى از او بترسيد و با فرمانبرى به او نزديك گرديد ، چون او بىترديد نزديك و پاسخ دهنده است .
خداوند متعال مىفرمايد : « هنگامى كه بندگانم از تو در مورد من بپرسند ، بىشك من نزديكم و زمانى كه كسى مرا بخواند به او پاسخ مىدهم ، پس بايد آنان خواسته مرا بپذيرند و به من ايمان آورند تا هدايت شوند . » پس خداوند را اجابت كنيد و به او ايمان آوريد چون كسى كه بزرگى خداوند را شناخت نبايد خود را بزرگ بداند ، چون بزرگى آگاهان از بزرگى خداوند در تواضع و فروتنى آنان است و عزت و سرفرازى آشنايان با شكوه الهى ، احساس خوارى و ذلت آنان است و سلامت و در امان بودن باخبران از نيروى الهى در وام بودن آنان در مقابل خداوند است و آنان بعد از شناخت ، خود را انكار نمىكنند و بعد از هدايت گمراه نمىشوند .
تلاش و توكل صحيح
690 . « لا تُجاهدِ الطلبَ جِهادَ الغالبِ ، و لا تَتَّكِل على القَدَر إتِّكالَ المُستَسلمِ ، فإنّ ابتِغاءَ الفَضلِ من السُنَّة و الْإجمالَ في الطَلب من العِفَّة و ليست العفّةُ بِدافعةٍ رزقاً و لا الحرصُ بِجالبٍ فضلًا ؛ فإنّ الرزقَ مَقسومٌ واستعمالَ الحرصِ ، إستِعمالُ لمآثمِ . » « 1 »
در تقاضا و درخواست ، مانند انسان پيروز و چيره خود را به زحمت ميانداز و چون فردى رام و مُطيع بر قَدَر اعتماد مكن ، چون درخواست زيادى از آداب و مستحبات است و درخواست نيكو و پاكيزه از پاكدامنى و حيا است و پاكدامنى و باحيا بودن
هامش
( 1 ) . همان .