روزى را دور نمىسازد و حرص و آز آن را در دسترس قرار نمىدهد ؛ زيرا روزى تقسيم شده است و حرص و روزى ، مايه آلودگى به گناه مىشود .
آثار توكل
691 . « من إتَّكَل على حُسن الْاخْتيارِ من اللَّه ، لمْ يَتمَنَّ أنّه في غيْر الْحالِ الّتى اخْتارَها اللَّهُ لَه . » « 1 »
كسى كه به اختيار نيكوى خداوند ، اعتماد نمايد ، جز حالى كه خداوند برايش برگزيده ، آرزوى چيزى ديگر نمىكند .
ويژگى برادر صالح
692 . [ في وصفِ أخٍ كان له صالحٍ ] كان من أعظَم الناسِ في عَيني ؛ صغُرَ الدنيا في عَينه . . . كان أكثرَ دَهرِه صامِتاً فإذا قال بذَّ القائِلينَ أى فاقَهم . . . فإذا جاءَ الجِدُّ ، فهو اللَيثُ عادِياً . . . كان لا يَقول ما لا يفعَلُ و يَفعَل ما لايَقول ، كان إذا عرَضَ لَه أمرانِ لا يَدرِي أيُّهما أقرَبُ إلى ربِّه ، نظَر أقربَهُما مِن هواهُ فخالَفَه ، كان لايَلومُ أحداً على ما قد يَقُع العذرُ في مِثله . » « 2 » [ در بيان ويژگىهاى برادر صالحش مىفرمايد : ] كوچكى دنيا و نا چيز بودن دنيا در چشمش او را از بزرگترين مردم در چشم من قرار داده است . . . بيشتر عمرش ساكت بود و وقتى سخن مىگفت از ديگران پيشى مىگرفت . . . در هنگام تلاش و جديّت چون شيرى جنگجو بود . . . چيزى كه خود عمل نمىكرد به ديگران نمىگفت و آن چه مىگفت عمل مىكرد و هنگامى كه در برابر دو كار قرار مىگرفت و نمىدانست كدام يك به رضاى الهى نزديكتر است ، آن را كه به ميلش نزديكتر بود ترك مىكرد و كسى را بر كارى كه جاى عذر داشت ، سرزنش نمىكرد .
بهترين چشمها و گوشها و قلبها
693 . « إنّ أبصَرَ الأبصارِ ما نَفَذ في الخير مذهُبه وأسمَعَ الاسْماعِ ما وَعىَ التذكيرَ و انتَفَع بِه .
هامش
( 1 ) . همان .
( 2 ) . همان .