معنوى - غرقِ احسانهاى او سبحانه بوده و مىباشد .
و مراد از : « أَلْآلآءِ الْوازِعَةِ » به قرينه مقابله با « أَلْمِنَنِ السّابِغَةِ » ، همان نعمتهاى معنوى پنهان و مخفى است كه همواره همهى مظاهر از آنها بهرهمندند و توجّه به آنها ندارند و آن نامها و كمالات الهى و جنبه ملكوتى هرمظهر مىباشد كه تمام امور ظاهرى و كمالات معنوى هر مظهر ، از آنها منشأ گرفته و بدون آنها ظهور و به روزى نداشته و ندارند .
و ممكن است مراد از : « أَلرَّحْمَةِ الْواسِعَةِ » ، رحمت رحمانيّه و رحيميّه الهى باشد كه همه مظاهر جهان هستى به حساب ظاهر و باطن و مُلك و ملكوت و عالم خلقى و امرى ، از آن بهرهمند مىباشند .
و مراد از : « أَلْقُدْرَةِ الْجامِعَةِ » ، قدرت و توانايى الهى باشد كه خداوند با احاطه و معيّت و سلطهاش به مظاهر جهان هستى ، همه ذرّات را در پرتو و حيطه سلطه و اقتدار خويش نگاه داشته است .
و مراد از : « أَلنِّعَمِ الْجَسِيمَةِ » ، نعمتهاى عظيم ظاهرى ( چون آسمان ، زمين ، كرات ، خورشيد ، ماه و غيره ) باشند ؛ زيرا آنها ، همه از نعمتهاى الهى به حساب مىآيند و يا مراد از : « أَلنِّعَمِ الْجَسِيمَةِ » ، نعمتهاى عظيم معنوى يعنى توجّه به او سبحانه و اسماء و كمالاتش باشد ؛ زيرا چنين نعمتى است كه ذرّات جهان - به خصوص بشر - را دانسته و ندانسته به خود توجّه داده و همگى تسبيح و تقديس و تحميد او سبحانه را اختيار نموده و به حضرتش محبّت مىورزند .
و مراد از : « أَلْمَواهِبِ الْعَظِيمَةِ وَ الْأَيادِى الْجَمِيلَةِ وَ الْعَطايَا الْجَزِيلَةِ » ، همان عنايات و نعمتهاى نيكو و فراوان ظاهرى و معنوى باشد كه خداوند متعال به همه موجودات و به خصوص انسان ، عطا فرموده و مىفرمايد ، تا بتوانند ادامهى حيات دهند .
شايد بتوان گفت جمله : « أَلرَّحْمَةِ الْواسِعَةِ » تا آخر جملهها و توصيفات : « أَلْعَطايا الْجَزِيلَةِ » ، تفصيل اجمال دو جمله اوّل : « يا ذَا الْمِنَنِ السّابِغَةِ وَ الْآلآءِ الْوازِعَةِ » مىباشد .
نور هدايت ( شرح معارف فرازهاى كليدى ادعيه بر اساس كتاب اقبال الاعمال) (فارسى) — صفحة 98
مساهمون: الشيخ علي سعادت پرور (پهلوانى تهرانى)
ص٩٨