نكات موجود در دعا نسبت به حركات جسمانى حضرت ، حين خواندن دعا
راوى مىگويد : حضرت - عليهالسّلام - دست به محاسن شريف خود گرفت و كلمات فوق را اداء فرمود .
در اين بخش سه مطلب را مىتوان مورد توجّه قرار داد :
اوّل ) دست به محاسن گرفتن ، كه اظهار مسكنت و التماس از درگاه ربوبى و نجات خواستن ، از او مىباشد .
دوّم ) حركت دادن انگشت سبابه است كه گمان مىشود توضيح آن را بايد از بيانات خود آن بزرگوار استفاده نمود .
در حديثى ، آن حضرت نسبت به پنج حالت ( الرّغبة والرّهبة وغيرها ) در پيشگاه حقّ سبحانه بياناتى فرمودهاند ، از آن جمله فرمودهاند : « وَ هكَذَا التَّضَرُّعُ ، وَ حَرَّكَ أَصابِعَهُ يَمِيناً ، وَ شِمالًا . » « 1 » ؛ ( تضرّع اين چنين است و آن گاه انگشتان خود را به سمت راست و چپ حركت داد . )
سوم ) در نقل اقبال ، به جاى « شَيْبَتِى » ، « شَبابِى وَ شَيْبَتِى عَلَى النّارِ » آمده است ، گويا حضرت مىفرمايد : در جوانى و پيرى مرا محفوظ بدار تا موجبات آتش جهنم و يا آتش هجرانت را اختيار ننمايم و برآنها عمر به پايان نبرم .
دعاى تمام ماه رجب
اين دعا را امام عصر - عجّل اللَّه تعالى فرجه الشريف - در مسجد صعصعه قرائت فرموده و اصل آن از اميرالمؤمنين - عليهالسّلام - مىباشد ( بنابر نقل مرحوم سيّد - رحمهاللَّه - ) ، شايسته است خوانندگان ، متن حديث را پيش از ملاحظه اصل دعا ، ملاحظه فرمايند .
در اين دعا ابتداء توصيفات بسيارى دربارهى خداوند آمده و در پايان فرموده شده :
هامش
( 1 ) . فلاح السائل ، فصل 7 ، ص 33 .