بِخَيْلِهِ وَ رَجِلِهِ ؛ فَلَعَمْرِى . لَقَدْ فَوَّقَ لَكُمْ سَهْمَ الْوَعِيدِ ، وَ أَغْرَقَ إِلَيْكُمْ بِالنَّزْعِ الشَّدِيدِ ، وَ رَماكُمْ مِنْ مَكانٍ قَرِيبٍ ، فَقالَ :
رَبِّ بِما أَغْوَيْتَنِي لَأُزَيِّنَنَّ لَهُمْ فِي الْأَرْضِ وَ لَأُغْوِيَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ
. » « 1 »
پس اى بندگان خدا ، بپرهيزيد از اين كه ابليس ، بيمارى [ تكبّر ] خود را به شما سرايت داده و با صداى خويش شما را از جا برخيزاند و لشكريان سواره و پياده نظام خود را به سوى شما گسيل دارد . به جانم سوگند كه تير وعدهى عذاب را به سوى شما نشان رفته و سخت كمان كشيده و از مكان نزديك به سوى شما پرتاب كرده و گفته است : « پروردگارا ، به دليل اين كه مرا گمراه كردى ، حتماً زمين را براى آنان آراسته و همه را گمراه خواهم نمود . »
- « أُوصِيكُمْ بِتَقْوَى اللَّهِ الَّذِى أَعْذَرَ بِما أَنْذَرَ وَ احْتَجَّ بِما نَهَجَ ، وَ حَذَّرَكُمْ عَدُّواً نَفَذَ فِى الصُّدُورِ خَفِيّاً ، وَ نَفَثَ فِى الْآذانِ نَجِيّاً ، فَأَضَلَّ وَ أَرْدى ، وَ وَعَدَ فَمَنَّى ، وَ زَيَّنَ سَيِّئاتِ الْجَرائِمِ ، وَ هَوَّنَ مُوبِقاتِ الْعَظائِمِ ، حَتّى إِذَا اسْتَدْرَجَ قَرِينَتَهُ ، وَ اسْتَغْلَقَ رَهِينَتَهُ ، أَنْكَرَ مازَيَّنَ ، وَ اسْتَعْظَمَ ماهَوَّنَ ، وَ حَذَّرَ ما أَمَّنَ . » « 2 »
شما را به تقواى خدايى سفارش مىكنم كه با آن چه بيم داده ، عذرى نگذاشته و با آن چه به روشنى بيان كرده ، احتجاج كرده و شما را از دشمنى پرهيز داده كه پنهانى در دلهايتان نفوذ كرده و در گوشهاى شما سخن درِ گوشى مىگويد و شما را گمراه كرده و به هلاكت دچار مىكند و وعده داده و آرزو در دل شما ايجاد مىكند و جرايم زشت را براى شما آراسته و گناهان بزرگ نابوده كننده را براى شما كوچك جلوه مىدهد ، تا اين كه وقتى قرين خود [ نفس انسان ] را به تدريج گمراه كرده و به جايى رسانيد كه نتوان از گروِ او رهيد ، آن چه را كه زيبا جلوه داده ، انكار مىكند و آن چه را كه كوچك جلوه داده ، بزرگ مىشمارد و از آن چه از آن ايمنى بخشيده ، پرهيز مىدهد .
- « لا تَجْعَلَنَّ أَكْثَرَ شُغْلِكَ بِأَهْلِكَ وَ وُلْدِكَ ؛ فَإِنْ يَكُنْ أَهْلُكَ وَ وُلْدُكَ أَوْلِياءَاللَّهِ ،
هامش
( 1 ) . نهج البلاغه ، خطبه 192 .
( 2 ) . نهجالبلاغه ، خطبه 83 .