أَمْرِكَ . » بيرون خواهند آمد . خداوند مىفرمايد :
- إِنَّ الَّذِينَ قالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقامُوا تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الْمَلائِكَةُ أَلَّا تَخافُوا وَ لا تَحْزَنُوا وَ أَبْشِرُوا بِالْجَنَّةِ الَّتِي كُنْتُمْ تُوعَدُونَ * نَحْنُ أَوْلِياؤُكُمْ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ فِي الْآخِرَةِ وَ لَكُمْ فِيها ما تَشْتَهِي أَنْفُسُكُمْ وَ لَكُمْ فِيها ما تَدَّعُونَ * نُزُلًا مِنْ غَفُورٍ رَحِيمٍ
« 1 »
در حقيقت كسانى كه گفتند : « پروردگار ما خداست » ؛ سپس ايستادگى كردند ، فرشتگان برآنان فرود مىآيند [ و مىگويند : ] « هان ، بيم مداريد و غمين مباشيد و به بهشتى كه وعده يافته بوديد شاد باشيد ، در زندگى دنيا و در آخرت دوستانتان ماييم و هر چه دلهايتان بخواهد ، در [ بهشت ] براى شماست و هر چه خواستار باشيد در آن جا خواهيد داشت ، روزى آمادهاى از سوى آمرزندهاى مهربان است .
- إِنَّ الَّذِينَ قالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقامُوا فَلا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ * أُولئِكَ أَصْحابُ الْجَنَّةِ خالِدِينَ فِيها جَزاءً بِما كانُوا يَعْمَلُونَ
« 2 »
محققاً كسانى كه گفتند : « پروردگار ما خداست » ؛ سپس ايستادگى كردند ، بيمى برآنان نيست و غمگين نخواهند شد . ايشان اهل بهشتند - كه به پاداش آن چه انجام مىدادند - جاودانه در آن مىمانند .
اين جاست كه جا دارد فرموده شود :
( 231 )
« أُنْظُرْ إِلَىَّ نَظْرَةً رَحِيمَةً [ رَحْمَةٍ ] مِنْ نَظَراتِكَ . » « 3 »
و با نظر رحمتى از نظرهاى رحمتت ، به من بنگر .
هامش
( 1 ) . سورهى فصّلت ، آيات 30 - 32 .
( 2 ) . سورهى احقاف ، آيات 13 و 14 .
( 3 ) . اقبال الاعمال ، ص 717 .