مىباشد . دعاى كميل نيز از آن امور است ؛ چنانكه در بيانات قرآن و كلمات قدسى نيز شايسته است چنين توجهى را داشته باشيم .
از نسبت دادن حضرت - عليهالسّلام - اين دعا را به خضر « 1 » - عليهالسّلام - ، معلوم مىشود بياناتى از خود وى - عليهالسّلام - بوده و از گذشتگان انبيا نبوده ، علاوه مضامين اين دعا ، حكايت از بلندى شأن و منزلت حضرت خضر - عليهالسّلام - مىكند و امضاى اميرالمؤمنين - عليهالسّلام - عملًا و قولًا نيز بر آن دلالت دارد .
پس از ذكر اين مقدمات ، مىپردازيم به ذكر جملهها و نكات مورد نظر اين دعا .
( 179 )
« أَللَّهُمَّ ، إِنِّى أَسْأَلُكَ بِرَحْمَتِكَ الَّتِى وَسِعَتْ كُلَّ شَىْءٍ . » « 2 »
خدايا ! از تو درخواست مىكنم به [ حق ] رحمتت كه هر چيز را فراگرفته است .
احاطه الهى به همه مظاهر
از اين بخش و نُه بخش ديگرى كه خواهد آمد ، به خوبى ظاهر مىشود كه اين بيانات ، اشاره به احاطه الهى ذاتاً و اسماً و صفتاً به همه مظاهر مىباشد و نيز اشاره به جهت ملكوتى اشياء دارد ، نه جهت ملكى آنها ( كه مظهر و پرتويى از اسماء و كمالات اويند ) و دليل بر اين معنى ، همان ذكر شدن : « كُلَّ شَىْءٍ » است در آخر هر جمله .
نور وجه ؛ ذات پروردگار
مراد از « نور وجه » در جمله دهم ، « نور » همان ذات الهى و « وجه » اسماى اويند كه تمامى ، از ذات نشأت گرفتهاند و با آن عينيّت دارند و كثرت بدان راه ندارد و مظاهر از آن
هامش
( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 706 .
( 2 ) . همان .