( 177 )
« مَدارُ الدَّهْرِ ، وَ نَوامِيسُ الْعَصْرِ وَ وُلاةُ الْأَمْرِ وَ الْمُنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الذِّكْرُ وَ ما يَنْزِلُ فِى لَيْلَةِ الْقَدْرِ ، وَ أَصْحابُ الْحَشْرِ وَ النَّشْرِ وَ تَراجِمَةُ وَحْيِهِ وَ وُلاةُ أَمْرِهِ وَ نَهْيِهِ . » « 1 »
هم آنان كه محور و مدار روزگار و پايههاى زمانه و واليان امر هستند و كسانى كه [ ذكر و ] آن چه در شب قدر فرو فرستاده مىشود ، بر آنان نازل مىگردد و عهده دار حشر و نشر ، ترجمان وحى خدا و واليان امر و نهى الهى هستند .
بيان ويژگىهاى امام زمان - عجّل اللَّه تعالى فرجه الشّريف - به صيغه جمع
نظر به اين كه معصومين - عليهمالسّلام - ، همگى در كمالات ظاهرى و معنوى يكسانند ، در بيشتر دعاها و زيارات چون نام و كمالات يكى از آنها به ميان مىآيد ، بلافاصله به صيغه جمع و يا با خصوصيّاتى نام و يا اشاره به همه آنها - عليهمالسّلام - مىشود كه خواننده گمان نكند آن كمالات ظاهرى و يا معنوى ، مخصوص يكى از آنهاست ، بعيد نيست جملههاى فوق به بيان جمع به اين اعتبار آمده باشد و اين كه آن كمالات ، تنها مخصوص حجّة ابن الحسن - عجّل اللَّه تعالى فرجه الشّريف - نمىباشد . اگر آن بزرگواران - عليهمالسّلام - در زمان هُدنه نبودند ، تكاليف او را داشتند ؛ زيرا آنان - عليهمالسّلام - در هر زمان حجت و مدار دهر و غيره بوده و مىباشند .
علاوه ، شايد با بيان فوق امام - عليهالسّلام - ، بخواهد اشاره به رجعت ائمّه - عليهمالسّلام - و اين كه آنان در آتيه زمان تا قيامت در تعقيب امورى هستند كه پيش از ظهور ، مأمور به انجام آن نبودند ، واللَّه يعلم .
هامش
( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 705 و 706 .