روشن است - و تاريكىها در برابر آن بر طرف شدهاند و امور پيشينيان و متأخران بدان سامان يافته ، پناه مىبرم .
ضرورت پناهندگى به جمال الهى از جلال
خداوند متعال داراى اسماى جماليه و جلاليّه مىباشد ، ناچار جهان هستى را به مظاهر جماليّه و جلاليّه خويش آميخته و بدون آن دو ، استقرار و نظم عالم برقرار نخواهد بود .
همان طورى كه بشر محتاج به نور است ، احتياج به ظلمت نيز دارد و هكذا امور ديگر خلقى و چنان كه خداوند متعال كسى را به نوعى ، گرفتار مظاهر جلاليه خويش سازد ، براى رهايى از آن ، چارهاى جز توسّل و توجّه به اسم جمال او سبحانه ، ممكن نخواهد بود .
اين جاست كه مىبينيم در بخش فوق ، به اسم جمال حقّ سبحانه پناه برده شده براى نجات از امورى كه به صورت حوايج بعد از اين مىآيد و ظهور يافته از اسم جلال حضرت حقّ سبحانه مىباشد .
اسم حىّ ؛ نور وجه الهى
امّا اين كه « نور وجه » چه اسمى از اسماى الهى است ؟ به نظر مىرسد اسم « حى » باشد كه با لفظ « كريم » آمده و بيشتر اسماى الهى از آن مايه مىگيرند و به آن است كه همه مظاهر مادّى و مجرّد ، خودنمايى دارند . و امّا حاجتها چيست ؟
( 171 )
« أَعُوذُ بِنُورِ وَجْهِكَ . . . مِنْ فُجْأَةِ نِقْمَتِكَ وَ مِنْ تَحْوِيلِ عافِيَتِكَ . . . وَ جَمِيعِ سَخَطِكَ . » « 1 »
هامش
( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 702 .