تغييرى حاصل شود ، واللَّه يعلم حقيقة المعنى .
لذا در پايان مىفرمايد :
( 172 )
« لَكَ الْعُتْبى فِيمَا اسْتَطَعْتُ ، وَ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ إِلّا بِكَ . » « 1 »
در آن چه توان دارم ، به درگاه تو توبه مىكنم و هيچ دگرگونى و نيرويى جز به وسيلهى تو تحقق نمىيابد .
تقاضاى حلول نقمت و سخط و تبديل عافيت ؛ به اندازهى استطاعت ايمانى
يعنى ؛ با من به قدرى كه مرا استطاعت تحمّل نقمت و از دست دادن عافيت و حلول سخطت را دارم و رضايت حضرتت در آن است رفتار كن ، نه قدر و اندازهاى كه مرا طاقت نيست و تو خود همهكاره امور منى و دار و ندارم به توست و آن چه برآنم : « وَ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ إِلّا بِكَ . »
قسم به نور وجه كريم الهى براى سه حاجت ذيل ، شاهد بر اين مىباشد كه اين حاجت ، حاجتى است بس بزرگ ؛ زيرا شخصى كه در نعمتهاى ظاهرى و يا معنوى بسر مىبرد ، اگر لحظهاى آن نعمت از او گرفته شود و يا كسىكه در عافيت ظاهرى و يا معنوى مىباشد ، آن عافيت مبدّل به ابتلائات - كه گمان آن را نمىبرده شود و يا امورى كه خشنودى حقّ سبحانه در آن بوده و موفقيّت داشته - از وى سلب شود و گرفتار سخط الهى گردد ، تحمّلش بسيار مشكل است .
دعا براى حجّة بن الحسن - عجّل اللَّه تعالى فرجه الشّريف - در شب نيمه شعبان
مباركى شب نيمه شعبان به تولد امام زمان - عجّل اللَّه تعالى فرجه الشّريف -
مرحوم سيّد - رحمهاللَّه - ، پس از آن كه به فضيلتهاى شب نيمه شعبان المعظّم اشاره مىفرمايد ، اشاراتى به فضيلت ديگر اين شب به جهت ولادت حجّة بن الحسن
هامش
( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 702 .