و توبهى هر كس را كه به درگاه تو بازگردد ، مىپذيرى .
حسين - عليهالسّلام - ؛ وارث رحمة للعالمين
آرى ، اين بزرگوار - عليهالسّلام - پسر و وارث كسى است كه خداوند دربارهى او مىفرمايد :
- وَ ما أَرْسَلْناكَ إِلَّا رَحْمَةً لِلْعالَمِينَ
« 1 »
و تو را جز رحمتى براى جهانيان نفرستاديم .
- فَبِما رَحْمَةٍ مِنَ اللَّهِ لِنْتَ لَهُمْ
« 2 »
پس به [ بركت ] رحمت الهى ، با آنان نرمخو [ و پرمهر ] شدى .
با آن همه جنايت كه دشمنان و امّت رسولاللَّه - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - در روز عاشورا به او و يارانش روا داشته و مىدارند ، مىفرمايد : خداوند توبه آنان را اگر به او رجوع كنند ، قبول مىفرمايد .
( 154 )
« قادِرٌ عَلى ما أَرَدْتَ ، وَ مُدْرِكٌ ما طَلَبْتَ . » « 3 »
و بر هر چه اراده كنى ، توانايى دارى و در پىِ هر چيز باشى ، به آن مىرسى .
اشاره سيدالشهداء - عليهالسّلام - به تقدير الهى بر پيروزى او
حضرت - عليهالسّلام - شايد با اين بيان مىفرمايد : خداوند متعال از اين جريان - كه به صورت ظاهر از آن عدم پيروزى و مغلوبيت استفاده مىشود - اراده پيروزى و غلبه برخواسته دشمن او - عليهالسّلام - را داشته و قادر بر آن است و آن چه او سبحانه طالب آن باشد ، انجام خواهد پذيرفت ( شاهد بر اين احتمال آن است كه پس از متجاوز از 1300 سال از جريان كربلا ، ناظر پيروزى حضرتش بوده و تا زمان ظهور ولى اللَّه اعظم - عجّلاللَّه تعالىفرجهالشّريف - شاهد آن خواهيم بود ) چرا كه خداوند متعال ، هيچ خدمتى را كه براى او باشد ، بىپاداش نخواهد گذاشت ، چنان كه در ادامه مىفرمايد :
هامش
( 1 ) . سورهى انبيا ، آيهى 107 .
( 2 ) . سورهى آل عمران ، آيهى 159 .
( 3 ) . اقبال الاعمال ، ص 690 .