توجه به توحيد سيدالشهداء - عليهالسّلام - نسبت به انتقام الهى از دشمنانش
گويا حضرت - عليهالسّلام - با اين دو جمله ، در آن موقعيت خاصّ ، مىفرمايد : خدايى كه من او را به صفت جلال و جمال مىخوانم ، دور و كنار از مظاهرش نبوده ، بلكه نزديك به من و همه آنها مىباشد و احاطه به آنان دارد و انتقام بدىهايشان را مىگيرد و بر خوبىهايشان پاداش نيك مىدهد . خداوند سبحان نسبت به هر دو معنى در قرآن شريف بياناتى دارد و مىفرمايد :
- وَ لَقَدْ أَهْلَكْنَا الْقُرُونَ مِنْ قَبْلِكُمْ لَمَّا ظَلَمُوا وَ جاءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّناتِ وَ ما كانُوا لِيُؤْمِنُوا كَذلِكَ نَجْزِي الْقَوْمَ الْمُجْرِمِينَ
« 1 »
و قطعاً نسلهاى پيش از شما را - هنگامى كه ستم كردند - به هلاكت رسانيديم و پيامبرانشان ، دلايل آشكار برايشان آوردند و [ لى ] برآن نبودند كه ايمان بياورند .
اينگونه مردم بزهكار را جزا مىدهيم .
- وَ تِلْكَ الْقُرى أَهْلَكْناهُمْ لَمَّا ظَلَمُوا وَ جَعَلْنا لِمَهْلِكِهِمْ مَوْعِداً
« 2 »
و [ مردم ] آن شهرها چون بيدادگرى كردند ، هلاكشان كرديم و براى هلاكشان ، موعدى مقرّر داشتيم .
- وَ ما كانَ رَبُّكَ مُهْلِكَ الْقُرى حَتَّى يَبْعَثَ فِي أُمِّها رَسُولًا يَتْلُوا عَلَيْهِمْ آياتِنا وَ ما كُنَّا مُهْلِكِي الْقُرى إِلَّا وَ أَهْلُها ظالِمُونَ
« 3 »
و پروردگار تو [ هرگز ] ويرانگر شهرها نبوده است تا [ پيشتر ] در مركز آنها پيامبرى برانگيزد كه آيات ما را برايشان بخواند و ما شهرها را . تا مردمشان ستمگر نباشند ، ويران كننده نبودهايم .
- وَ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَلَنْ يُضِلَّ أَعْمالَهُمْ * سَيَهْدِيهِمْ وَ يُصْلِحُ بالَهُمْ * وَ يُدْخِلُهُمُ الْجَنَّةَ عَرَّفَها لَهُمْ
« 4 »
هامش
( 1 ) . سورهى يونس ، آيهى 13 .
( 2 ) . سورهى كهف ، آيهى 59 .
( 3 ) . سورهى قصص ، آيهى 59 .
( 4 ) . سورهى محمّد ، آيات 4 - 6 .