توجّه به چنين امرى ، معصوم - عليهالسّلام - و غيرمعصوم را بر آن مىدارد كه گفتارهايى كه در اين دعا و دعاهاى ديگر وجود دارد و تقاضاهايى كه عموم مردم از خداوند متعال مىنمايند را داشته باشند ( اگرچه معصوم - عليهالسّلام - لحظهاى از كمالى كه داراست ، جدا نمىشود و هيچ لغزشى از وى صادر نمىگردد ) ؛ زيرا اقتضاى عالم مادّى بشرى به طور عموم ، انحراف و جهل است و معصومين - عليهمالسّلام - با توجّه به اين امر است كه ديگران را آگاهى داده و مىفرمايند :
- « بَناهُمْ بِنْيَةً عَلَى الْجَهْلِ . » « 1 »
ساختار مخلوقات را بر جهل و نادانى بنياد نهاد .
- « أَلشَّرُ كامِنٌ فِى طَبِيعَةِ كُلِّ أَحَدٍ . » « 2 »
شرّ و بدى در طبيعت هر كس نهفته است .
تحقيقاً آنان نيز با اين توجّه ، بايد بترسند از اين كه مبادا در عالم عنصرى ، از طريقهى فطرت ، انحراف پيدا نمايند ( كه نمىنمايند ) و از دوام كمالشان جدا گردند و يا لغزشى از آنان - عليهمالسّلام - به آن حساب صادر شود ( كه نمىشود ) . به سبب غلبه روحانيّتى كه براى ايشان محقق و غالب است .
پس از اين مقدّمه به بيان جملاتى از دعا مىپردازيم :
( 98 )
« أَللَّهُمَّ ، إِنِّى أَجِدُ سُبُلَ الْمَطالِبِ إِلَيْكَ مُشْرَعَةً ، وَ مَناهِلَ الرَّجاءِ لَدَيْكَ مُتْرَعَةً . » « 3 »
خداوندا ، راههاى خواستهها به سوى تو را گشاده و آبشخورهاى
هامش
( 1 ) . بحارالانوار ، ج 3 ، ص 15 ، باب 2 ، حديث 2 .
( 2 ) . غرر و درر موضوعى ، باب الشرّ ، ص 173 .
( 3 ) . اقبال الاعمال ، ص 678 .