و اى خدا ، [ به كرامتت و ] به تمام درخواستهاى و الا ، شنيده [ اجابت ] شده و رد نشده كه كسى از تو نموده و به دعاهاى مستجاب شده و رد نشدهاى كه به درگاهت شده ، از تو درخواست مىكنم .
حوايج معنوى ؛ درخواستهاى اوليا
مسألتهايى كه اوليا و برجستگان جهان هستى از خداوند دارند و شريف و مسموع و غيرمردود و مجاب و محروميّت در آنها وجود نداشته باشد ، همان حوايج معنوى است كه مناسب با خواستههاى مهمّ الهى از بندگان باشد .
علت ذكر اسماء و كمالات الهى در دعاها
پس از بيانات گذشته دعا و ذكر از حوايج ، بلافاصله متجاوز از صد اسم و كمالات ، بلكه به روايت ديگر ( كه مرحوم سيد - رحمةاللَّهعليه - آنها را نقل فرموده ) ، بيش از صد مورد آورده مىشود ، گويا براى برآورده شدن حوايجى است كه ذيل دعا آمده است .
در واقع ، همانطورى كه در گذشته ذكر نموديم ، ذكر اسماء و كمالات الهى پيش از درخواست حوايج ، براى آن است كه به تمام وجود ، توجّه به خداوند براى خواننده حاصل شود و از شرك جلّى و خفىّ نيز مبرّا گردد و به نظر استقلال به اسباب و مسببّات ننگرد ، تا حوايجش قرين به استجابت شود ، از اين رو در آخر دعا آمده است :
( 97 )
« أَسْأَلُكَ بِقُدْرَتِكَ عَلى ما تَشاءُ ، وَ تَسْهِيلِكَ لِما تَشاءُ [ كَيْفَ تَشاءُ ] أَنْ تَجْعَلَ [ تُعَجِّلَ ] قَضاءَ حاجَتِى فِيما تَشاءُ . » « 1 »
هامش
( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 662 .