( 65 )
« فَبِذلِكَ أَسْأَلُكَ وَ بِمَواقِعِ الْعِزِّ مِنْ رَحْمَتِكَ وَ بِمَقاماتِكَ وَ عَلاماتِكَ . » « 1 »
به اينها و به گره گاههاى سربلندى از رحمتت و به مقامها و نشانههايت از تو درخواست مىكنم .
اهميت موضوعات مورد قسم
بيانات فوق دعا ( با فاى تفريع و باى قسم ) ، اشاره به اجمال فرمايشات گذشته مىباشد كه فرموده شد : « فَبِذلِكَ . . . » ، معلوم مىشود گفتار پيشين ، امور مهمّى بوده كه شايسته است به آن قسم خورده شود ، تا بدينوسيله سه حاجت ذيل : « أَنْ تُصَلِّىَ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ أَنْ تَزِيدَنِى إِيماناً وَ تَثْبِيتاً » ، برآورده گردد .
امّا اين كه قسم مذكور ، چگونه اشاره به بيانات پيش از آنهاست ، شايد بدين جهت است كه : « فَبِذلِكَ أَسْأَلُكَ » اشاره به : « وُلاةِ أَمْرِكَ » و يا : « عِبادُكَ وَ خَلْقُكَ » مىباشد و اينان - عليهمالسّلام - هستند كه شايستگى مورد قسم واقع شدن را دارند .
و جملهى « مَواقِعِ الْعِزِّ مِنْ رَحْمَتِكَ » ، اشاره به خصوصيّاتى است كه آنان - عليهمالسّلام - ، پيش از اين به آنها معرفى شده بودند كه : « أَلْمأْمُونُونَ عَلى سِرِّكَ . . . لا فَرْقَ بَيْنَكَ وَ بَيْنَها » ؛ زيرا اگر رحمت خاصّهى پروردگار شامل آنان - عليهمالسّلام - نگرديده بود و به كمالات الهى مُزيّن نگشته بودند ، فرموده نمىشد : « مِنْ رَحْمَتِكَ » .
مقام عزّ ؛ به وديعت نزد اولى الامر
گويا علت آن كه فرموده شده : « مَواقِعِ الْعِزِّ مِنْ رَحْمَتِكَ » ، آن باشد كه منزلت عزّ و جانبدارى ، كمالى است مخصوص ذات پاك الهى و ولات امر - عليهالسّلام - اين كمال را از او سبحانه - چون كمالات ديگرشان - به وديعت دارا مىباشند ، كه فرموده شده : « وَ بِمَواقِعِ
هامش
( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 646 .