تو باز مىگردند ، يعنى ياوران ، گواهان ، آزمودگان ، اندوختگان ، حافظان و پيشوايانى كه آسمان و زمين را با آنان آكنده نمودهاى تا اين كه آشكار گرديده كه معبودى جز تو نيست .
اين بود اجمالى از بيانات قسمتى از دعاى ناحيه مقدّسه كه با يكديگر ربط معنوى داشت و با توضيح اجمالى ما در بخش اوّل ، بقيه نكات تا اين جا را نيز مىتوان با تأمّل كافى به دست آورد . اما نظر به اين كه شايد بعضى از بيانات قسمهاى فوق دعا ، احتياج به توضيحى بيشتر داشته باشد ، يادآور آنها مىشويم .
سرّ ولاة امر ؛ منزلت خلافت الهى
سرّى كه ولات امر حافظ آن مىباشند : « أَلْمَأْمُونُونَ عَلى سِرِّكَ . » ؛ ( امانت داران اسرارت . ) ممكن است منزلت خلافت الهى ( كه آن بزرگواران - عليهمالسّلام - بهرهمند از آنند و خداوند آنان را لايق بر آن دانسته ) باشد ؛ زيرا ايشان را به اين سرّ آراسته و مىفرمايد :
- إِنِّي جاعِلٌ فِي الْأَرْضِ خَلِيفَةً
« 1 »
من در زمين ، جانشين خواهم گماشت .
- وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِي الْأَرْضِ
« 2 »
خدا به كسانى از شما كه ايمان آورده و كارهاى شايسته كردهاند ، وعده داده است كه حتماً آنان را در اين سرزمين جانشين [ خود ] قرار دهد .
و ممكن است مراد از سرّ ، علم غيب الهى باشد كه آن حضرات - عليهمالسّلام - را به حساب مقام خلافتشان از آن آگاه فرموده است . خداوند مىفرمايد :
عالِمُ الْغَيْبِ فَلا يُظْهِرُ عَلى غَيْبِهِ أَحَداً * إِلَّا مَنِ ارْتَضى مِنْ رَسُولٍ
« 3 »
داناى نهان است و كسى را بر غيبت خود آگاه نمىكند ، جز كسى كه از او خشنود باشد ؛ چون رسول .
هامش
( 1 ) . سورهى بقره ، آيهى 30 .
( 2 ) . سورهى نور ، آيهى 55 .
( 3 ) . سورهى جنّ ، آيهى 26 .