- وَ كانَ أَمْرُ اللَّهِ مَفْعُولًا
« 1 »
و فرمان خدا همواره تحقق يافته است .
و در مورد تفويض امر عالم به اولى الامر مىفرمايد :
- إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا
« 2 »
ولىّ شما ، تنها خدا و پيامبر اوست و كسانى كه ا يمان آوردهاند .
- وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ
« 3 »
خدا را اطاعت كنيد و پيامبر و اولياى امر خود را [ نيز ] اطاعت كنيد .
با جمع ميان آيات فوق و دو آيهى :
إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ . . .
و :
أَطِيعُوا اللَّهَ . . .
، ممكن نيست جز بيانى كه ذكر شد ، فهميده شود ؟
از اين رو مىبينيم ذيل جملههاى فوق ( كه در مقام منزلت عطا شدهى به ولات امر - عليهمالسّلام - است ) ، آن بزرگواران به كمالاتى معرّفى شدهاند كه مخصوص ذات ربوبى است و فرموده شده :
( 62 )
« أَلْمَأْمُونُونَ عَلى سِرِّكَ ، أَلْمُسْتَسِرُّونَ [ أَلْمُسْتَبْشِّرُونَ ] بِأَمْرِكَ ، أَلْواصِفُونَ لِقُدْرَتِكَ ، أَلْمُعْلِنُونَ لِعَظَمَتِكَ . » « 4 »
امانت داران اسرارت ، رازداران [ بشارت دهندگان به ] امور تو ، توصيف كنندگان قدرتت ، آشكار كنندگان عظمتت ، تو را بدان خواندهاند .
معرفى ولات امر
گويا اين چهار جمله ، در مقام معرّفى « وُلاة أَمْر » باشد و سپس فرموده شده :
هامش
( 1 ) . سورهى نساء ، آيهى 47 .
( 2 ) . سورهى مائده ، آيهى 55 .
( 3 ) . سورهى نساء ، آيهى 59 .
( 4 ) . اقبال الاعمال ، ص 646 .