وقتى وارد قبر شد ، نكير و منكر به سراغش آمده او را مىنشانند و مىگويند :
پروردگارت كيست ؟ دينت چيست ؟ پيامبرت كيست ؟ مؤمن مىگويد :
پروردگارم اللَّه و پيامبرم محمد و اسلام ، دين من است . آنگاه قبر او را تا آن جا كه چشمش مىبيند ، گشاده مىگردانند و براى او از بهشت غذا مىآورند و راحت و آسايش را به او هديه مىنمايند و اين همان است كه آيه بر آن دلالت مىكند : « پس اگر از مقربان باشد ، او را راحت و آسايش است . » يعنى در قبرش و « بهشت سراسر نعمت » يعنى آخرت . »
- « عَنِ النَّبِىِّ - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - فِى قَوْلِهِ تَعالى :
يُثَبِّتُ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا بِالْقَوْلِ الثَّابِتِ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ فِي الْآخِرَةِ
« 1 » قالَ : فِى الْقَبْرِ إِذا سُئِلَ الْمَوْتى . » « 2 »
از پيامبر اكرم دربارهى سخن خداوند : « خدا كسانى را كه ايمان آوردهاند ، در زندگى دنيا و در آخرت با سخن استوار ثابت مىگرداند ، و ستمگران را بىراه مىگذارد ، و خدا هر چه بخواهد ، انجام مىدهد . » نقل شده است كه اين مسأله ، در قبر اتفاق مىافتد ، آن گاه كه از مردگان سؤال مىشود .
- « وَ بادِرُوا الْمَوْتَ فِى غَمَراتِهِ ، وَامْهَدُوا لَهُ قَبْلَ حُلُولِهِ ، وَ أَعِدُّوا لَهُ قَبْلَ نُزُولِهِ ؛ فَإِنَّ الْغايَةَ الْقِيامَةُ ، وَ كَفى بِذلِكَ واعِظاً لِمَنْ عَقَلَ ، وَ مُعْتَبِراً لِمَنْ جَهِلَ ، وَ قَبْلَ بُلُوغِ الْغايَةِ ما تَعْلَمُونَ مِنْ ضيقِ الْأَرْماسِ ، وَ شِدَّةِ الْإِبْلاسِ ، وَ هَوْلِ الْمُطَّلَعِ ، وَ رَوْعاتِ الْفَزَعِ ، وَ اخْتِلافِ الْأَضْلاعِ ، وَ اسْتِكاكِ الْأَسْماعِ ، وَ ظُلْمَةِ اللَّحَدِ ، وَ خِيفَةِ الْوَعْدِ ، وَ غَمِّ الضَّرِيحِ ، وَرَدْمِ الصَّفِيحِ . » « 3 »
به پيشواز گردابهاى مرگ برويد و پيش از وارد شدن آن ، براى آن آماده شويد و خود را مهيا كنيد ؛ زيرا كه منتهاى كار ، قيامت است و همين براى هر كس كه تعقّل كند ، به عنوان پند كفايت مىكند و عبرت براى جاهلان است و مىدانيد كه پيش از
هامش
( 1 ) . سورهى ابراهيم ، آيهى 27 .
( 2 ) . بحارالانوار ، ج 6 ، ص 228 ، حديث 29 .
( 3 ) . بحارالانوار ، ج 6 ، ص 244 ، حديث 70 .