خدا كسانى را كه ايمان آوردهاند ، در زندگى دنيا و آخرت با سخن استوار ثابت مىگرداند .
و در حديث آمده است كه پيامبر اكرم - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - به برخى از اصحابش فرمود :
- « كَيْفَ أَنْتَ إِذا أَتاكَ فَتّانَا الْقَبْرِ ؟ فَقالَ : يا رَسُولَاللَّهِ ؟ ما فَتّانَا الْقَبْرِ ؟ قالَ : مَلَكانِ فَظّانِ غَلِيظانِ ، أَصْواتُهُما كَالرَّعْدِ الْقاصِفِ ، وَ أَبْصارُهُما كَالْبَرْقِ الْخاطِفِ ، يَطَئانِ فِى أَشْعارِهِما ، وَ يَحْفِرانِ بِأَنْيابِهِما ، فَيَسْأَلانِكَ . قالَ : وَ أَنَا عَلى مِثْلِ هذِهِ الْحالِ ؟
قالَ : وَ أَنْتَ عَلى مِثْلِ حالِكَ هذِهِ ، قالَ : إِذَنْ أَكْفِيهِ ! » « 1 »
چگونه خواهى بود آن هنگام كه دو آزمونگر قبر نزدت بيايند . عرض شد : مقصود از آن دو چيست ؟ فرمود : دو فرشته بداخلاق و زشت خو كه صدايشان بسان رعد تند و شكننده و چشمانشان مانند آذرخش گذرا است و [ موهايشان آن چنان بلند است كه ] پا بر روى موهايشان مىگذارند و با نيشهايشان زمين را مىكَنند و از تو مىپرسند . [ راوى مىگويد : ] عرض كردم : آيا من در همين حال [ از اهل ايمان ] هستم ؟ فرمود : بله . عرض كرد : در اين صورت ، از عهدهى آن دو بر مىآيم .
- « إِذا ماتَ الْمُؤْمِنُ شَيَّعَهُ سَبْعُونَ أَلْفَ مَلَكٍ إِلى قَبْرِهِ ، فَإِذا أُدْخِل قَبْرَهُ أَتاهُ مُنْكَرٌ وَ نَكِيرٌ فَيُقْعِدِانِهِ وَ يَقُولانِ لَهُ : مَنْ رَبُّكَ ؟ وَ ما دِينُكَ ؟ وَ مَنْ نَبِيُّكَ ؟ فَيَقُولُ : رَبِّى اللَّهُ ، وَ مُحَمَّدٌ نَبِيِّى ، وَ الْإِسْلامُ دِينِى ، فَيَفْسَحانِ لَهُ فِى قَبْرِهِ مَدَّ بَصَرِهِ ، وَ يَأْتِيانِهِ بِالطَّعامِ مِنَ الْجَنَّةِ ، وَ يُدْخِلانِ الرَّوْحَ وَ الرَّيْحانِ ، وَ ذلِكَ قَوْلَهُ - عَزَّوَجَلَّ -
فَأَمَّا إِنْ كانَ مِنَ الْمُقَرَّبِينَ * فَرَوْحٌ وَ رَيْحانٌ
« 2 » يَعْنِى فِى قَبْرِهِ
وَ جَنَّةُ نَعِيمٍ
« 3 » يَعنِى فِى الْآخِرَةِ . » « 4 »
وقتى مؤمن از دنيا برود ، هفتاد هزار فرشته تا گورش او را همراهى مىكنند و
هامش
( 1 ) . بحارالانوار ، ج 6 ، ص 215 ، حديث 5 .
( 2 ) . سورهى واقعه ، آيات 88 و 89 .
( 3 ) . سورهى واقعه ، آيهى 89 .
( 4 ) . بحارالانوار ، ج 6 ، ص 222 ، حديث 22 .