- إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ إِنَّا لا نُضِيعُ أَجْرَ مَنْ أَحْسَنَ عَمَلًا
« 1 »
كسانى كه ايمان آورده و كارهاى شايسته كردهاند ، [ بدانند كه ] ما پاداش كسى را كه نيكوكارى كرده است تباه نمىكنيم .
- إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ سَيَجْعَلُ لَهُمُ الرَّحْمنُ وُدًّا
« 2 »
كسانى كه ايمان آورده و كارهاى شايسته كردهاند ، به زودى [ خداى ] رحمان براى آنان محبتى [ در دلها ] قرار مىدهد .
و آيات ديگر .
( 984 )
« وَ أَرْزاقَ الْخَلائِقِ مِنْ لَدُنْكَ نازِلَةٌ ، وَ عَوائِدَ الْمَزِيدِ مُتَواتِرَةٌ ، وَ مَوائِدَ الْمُسْتَطْعِمِينَ مُعَدَّدةٌ ، وَمَناهِلَ الظَّمَأ [ الظِّما ] مُتْرَعَةٌ . » « 3 »
و روزىهاى مردمان از نزد تو فرود مىآيد و بخششهاى افزون تو ، پى در پى صورت مىگيرد و سفرهها براى درخواست كنندگان خوراك فراهم است و آبشخورها براى سيراب شدن ، لبريز و پر آب مىباشد .
درخواست نعمتهاى معنوى و ظاهرى از سوى امام با ديد توحيدى
جملههاى چهارگانه فوق - كه در پايان زيارت و حوايج و دعا آمده - خوانندگان را به چه امرى نسبت به حضرت سجّاد - عليهالسّلام - آن هم در موقعيّتى كه خود قرائت فرموده توجه مىدهد ؟ آيا در مقام آن است كه تنها نعمتهاى ظاهرى الهى به خلايق را ذكر كند ، يا نظر به نعمتهاى معنوى نيز دارد ؟
گمان مىشود مورد دوّم اراده شده باشد ، هر چند معناى اوّل نيز ( به حساب صدور
هامش
( 1 ) . سورهى كهف ، آيهى 30 .
( 2 ) . سورهى مريم ، آيهى 96 .
( 3 ) . اقبال الاعمال ، ص 421 .