( 980 )
« وَ الْإِعانَةَ لِمَنِ اسْتَعانَ بِكَ مَبْذُولَةٌ . » « 1 »
و يارى كردن به كسانىكه از تو يارى مىجويند ، مبذول است .
يارى حتمى خداوند نسبت به كسى كه تنها او را بخواند
از جملههاى فوق استفاده مىشود كسى كه تنها از خداوند به او يارى جويد ، وى سبحانه يارىاش را در تمام امور ظاهرى و به خصوص معنوى ، از وى دريغ نمىدارد ؛ زيرا مىفرمايد : « وَ إِسْتَعانَ بِكَ مَبْذُولَةٌ » و در گفتار نيز امر شدهايم كه بگوييم :
إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَ إِيَّاكَ نَسْتَعِينُ * اهْدِنَا الصِّراطَ الْمُسْتَقِيمَ
« 2 »
تنها تو را مىپرستيم و تنها از تو يارى مىجوييم و ما را به راه راست هدايت فرما .
خواندن او به او ، والاترين استعانت
بالاترين تقاضا ، همان استعانتى است كه او سبحانه به او خوانده شود ، اين جاست كه حقّ - تباركوتعالى - برترين اعانت را به بندهاش مىفرمايد و او را به صراط مستقيمى - كه انبيا - عليهمالسّلام - و برگزيدگان خويش را هدايت فرموده - رهنمون مىشود كه در ذيل آيه فوق مىفرمايد :
صِراطَ الَّذِينَ أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ
« 3 »
راه آنان كه برخوردارشان كردهاى .
خداوند از قول حضرت موسى - عليهالسّلام - به مؤمنين زمانش مىفرمايد :
قالَ مُوسى لِقَوْمِهِ اسْتَعِينُوا بِاللَّهِ وَ اصْبِرُوا إِنَّ الْأَرْضَ لِلَّهِ يُورِثُها مَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ وَ الْعاقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ
« 4 »
موسى - عليهالسّلام - به قوم خود گفت : از خدا يارى جوييد و پايدارى ورزيد ، كه
هامش
( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 471 .
( 2 ) . سورهى فاتحه ، آيات 5 و 6 .
( 3 ) . سورهى فاتحه ، آيهى 7 .
( 4 ) . سورهى اعراف ، آيهى 128 .