و از كلام شعيب - عليهالسّلام - مىفرمايد كه گفت :
- وَ ما تَوْفِيقِي إِلَّا بِاللَّهِ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَ إِلَيْهِ أُنِيبُ
« 1 »
و توفيق من جز به [ يارى ] خدا نيست . بر او توكّل كردهام و به سوى او بازمىگردم .
- اللَّهُ يَجْتَبِي إِلَيْهِ مَنْ يَشاءُ وَ يَهْدِي إِلَيْهِ مَنْ يُنِيبُ
« 2 »
خدا هر كه را بخواهد ، به سوى خود برمىگزيند و هر كه را كه از در توبه درآيد ، به سوى خود راه مىنمايد .
- وَ عَصى آدَمُ رَبَّهُ فَغَوى * ثُمَّ اجْتَباهُ رَبُّهُ فَتابَ عَلَيْهِ وَ هَدى
« 3 »
و [ اينگونه ] آدم به پروردگار خود عصيان ورزيد و بىراهه رفت ، سپس پروردگارش او را برگزيد و بر او ببخشود و [ وى را ] هدايت كرد .
در واقع :
تابَ عَلَيْهِ
، همان قبولى منزلت اجتباء و مخلَصيّت حضرت آدم - عليهالسّلام - است و هدايت نيز در قرار گرفتن مقام مخلَصيّت است .
توبه نصوح ؛ توبهاى كه خداوند از بندگان مىطلبد
ممكن است از جملهى فوق ، « توبه نصوح » اراده شده باشد كه مورد قبول الهى است و خداوند نيز آن را از بندگانش طالب است ، چنان كه مىفرمايد :
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا تُوبُوا إِلَى اللَّهِ تَوْبَةً نَصُوحاً عَسى رَبُّكُمْ أَنْ يُكَفِّرَ عَنْكُمْ سَيِّئاتِكُمْ وَ يُدْخِلَكُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ
« 4 »
اى كسانى كه ايمان آوردهايد ، به درگاه خدا توبه اى راستين كنيد ، اميد است كه پروردگارتان بدىهايتان را از شما بزدايد و شما را به بهشتهايى كه از زير [ درختان ] آن جويبارها روان است ، درآورد .
هامش
( 1 ) . سورهى هود ، آيهى 88 .
( 2 ) . سورهى شورى ، آيهى 13 .
( 3 ) . سورهى طه ، آيات 121 و 122 .
( 4 ) . سورهى تحريم ، آيهى 8 .