چهرههاى ما را نيكو كرد و ما را چشم خود ، در ميان بندگان و زبان گوياى خود در ميان مخلوقات و دست گشادهى خداوند به رأفت و رحمت بربندگانش و روى او كه از راه آن به او مىتوان راه يافت و درِ او كه راهنماى بر اوست و گنجينهداران [ علوم ] خود در آسمان و زمين قرار داد . درختان به [ وسيلهى ] ما ميوه مىدهند و ميوهها مىرسند و جوىها جارى مىگردند و باران آسمانى فرود مىآيد و گياه از زمين مىرويد و به عبادت ما خدا پرستيده مىشود و اگر ما نبوديم ، خدا پرستيديده نمىشد .
- « أَنَا عِلْمُ اللَّهِ ، وَ أَنَا قَلْبُ اللَّهِ الْواعِى ، وَ لِسانُ اللَّهِ النّاطِقُ ، وَ عَيْنُ اللَّهِ النّاظِرَةُ وَ أَنَا جَنْبُ اللَّهِ ، وَ أَنَا يَدُ اللَّهِ . » « 1 »
من علم خدا و دلِ آگاه خداوند و زبان گويا و چشم بينا و جَنْبِ خدا و دست خدايم .
و ذيل آيه شريفه :
كُلُّ شَيْءٍ هالِكٌ
« 2 » ؛ ( همه چيز نابود شونده است . ) آمده است :
« نَحْنُ الْوَجْهُ الَّذِى يُؤتَى اللَّهُ مِنْهُ . » « 3 »
ماييم روى خدا ، كه از سوى آن به سوى خدا مىتوان راه يافت .
و در حديثى ذيل آيه شريفه :
تَبارَكَ اسْمُ رَبِّكَ ذِي الْجَلالِ وَ الْإِكْرامِ
« 4 » ؛ ( خجسته باد نام پروردگار شكوهمند و بزرگوارات . ) آمده كه :
« نَحْنُ جَلالُ اللَّهِ وَ كَرامَتُهُ الَّتِى أَكْرَمَ اللَّهُ الَّتِى أَكْرَمَ اللَّهُ - تَبارَكَ وَ تَعالى - الْعِبادَ بِطاعَتِنا . » « 5 »
ماييم جلال و كرامت خداوند - تباركوتعالى - كه خداوند به اطاعت بندگان از ما ، ما را گرامى داشته است .
هامش
( 1 ) . بحارالانوار ، ج 24 ، ص 198 ، حديث 25 .
( 2 ) . سورهى قصص ، آيهى 88 .
( 3 ) . بحارالانوار ، ج 24 ، ص 192 ، حديث 7 .
( 4 ) . سورهى رحمان ، آيهى 78 .
( 5 ) . بحارالانوار ، ج 24 ، ص 196 ، حديث 20 .