بفرمايد : منيبيناند كه براى آنان طوبى و حيات طيّبه و منزلت حُسنى در دنيا و آخرت ميسّر خواهد بود و علىّ - عليهالسّلام - بعد از نبىّ - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - ، اوّل كسى است كه داراى آن دو منزلت و الا در دو جهان مىباشد و يا اكمل آن دو منزلت را دارد و ديگران نيز به تبعيّت از او ، مىتوانند به آن دو مقام نيل داشته باشند . بعيد نيست آيه شريفه ذيل نيز اشاره به اين دو منزلت داشته باشد ، خداوند مىفرمايد :
مَنْ عَمِلَ صالِحاً مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثى وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَلَنُحْيِيَنَّهُ حَياةً طَيِّبَةً وَ لَنَجْزِيَنَّهُمْ أَجْرَهُمْ بِأَحْسَنِ ما كانُوا يَعْمَلُونَ
« 1 »
هر كس - از مرد و زن - كار شايسته كند و مؤمن باشد ، قطعاً او را با زندگى پاكيزهاى ، حيات [ حقيقى ] بخشيم و مسلّماً به آنان بهتر از آن چه انجام مىدادند ، پاداش خواهيم داد .
معناى طوبى
طوبى كه در دعا و آيه رعد آمده ، همان حيات طيبه مىباشد ( كه از ماده طاب گرفته شده ) و مرهون عمل صالح و ايمان به خداست ( كه در آيه فوق سوره رعد ، به آن اشاره شد ) و نيز همان هدايتى است كه براى منيبين حاصل مىشود و در آيه فوق سوره رعد بدان اشاره شده و اگر در احاديث ، جنّت طوبى به درخت طوباى رسول اللَّه - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - و على - عليهالسل - تأويل شده « 2 » ، شايد باز نظر به مقام ولايت آن دو بزرگوار داشته و آن تمثيلى باشد جهت توجه دادن فهم عموم به مقام منيع آن بزرگواران ، واللَّه يعلم .
معناى حسن مآب
حسن مآب كه در دعا و آيه رعد آمده ، در آيات بسيار بدان اشاره شده است ، از جمله ، خداوند مىفرمايد :
هامش
( 1 ) . سورهى نحل ، آيهى 97 .
( 2 ) . بحارالانوار ، ج 8 ، ص 117 و 120 ، باب 23 ، حديث 2 و 9 .