و يا همان مقام منيع :
يا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ * ارْجِعِي إِلى رَبِّكِ راضِيَةً مَرْضِيَّةً
« 1 »
اى نفس مطمئنّه ، خشنود و خداپسند ، به سوى پروردگارت باز گرد .
در بيان الهى باشد كه به طور اجمال در دعا و آيات فوق از آنها نام برده شده است .
شرط رسيدن به مقام طوبى و حسن مآب
در واقع تقاضاهاى حسن مآب و غيره در آيات ، براى مؤمن وقتى محقّق مىشود كه وى به تمام معنى خويش را در دنيا و آخرت با ديده دل گم شدهى در ذات حقّ مشاهده نمايد و به خواستههاى خود و ماسواى او به نظر استقلال ننگرد و نظر نداشته باشد ، نه آن كه كثرات و مظهرى در خارج نباشد و يا ( نعوذباللَّه ) به آنها به نظر خدايى بنگرد .
سزاوار است خوانندگان عزيز بيانات استاد علامه طباطبايى - رضوان اللَّه تعالى عليه - را ذيل آيات سهگانه سوره رعد در تفسير الميزان ملاحظه فرمايند . « 2 »
( 1114 )
« أَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا مَنْ كُتِبَ اسْمُهُ فِى السَّماءِ عَلَى السُّرادِقاتِ . » « 3 »
سالم بر تو اى كسى كه اسم او در آسمان ، بر سراپردهها ، نوشته شده است .
معناى دقيق كتابت ، سماء و سرادق
پيش از بيان جملههاى سلام فوق ، لازم است خوانندگان توجّه نمايند كه مراد از كتابت در اين جا ، كتابت به قلم و مركب نيست ؛ بلكه مراد ، همان كتابت تكوينى است و مراد از سماء نيز سمايى كه عموم ، آن را تصوّر مىكنند ، نمىباشد ، بلكه مراد هر چيزى است كه
هامش
( 1 ) . سورهى فجر ، آيات 27 و 28 .
( 2 ) . تفسير الميزان ، ج 11 ، ص 351 - 358 .
( 3 ) . اقبال الاعمال ، ص 609 .