( 1113 )
« أَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا مَنْ طُوبى لَهُ وَ حُسْنُ مَآبٍ وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَكاتُهُ . » « 1 »
سلام بر تو اى كسى كه « طُوبى » و خوشى و سرانجام نيك و رحمت و بركات خداوند براى توست .
اميرالمؤمنين - عليهالسّلام - دارندهى طوبى و مقام حُسنى
جمله فوق مضمون آيه شريفه است كه خداوند مىفرمايد :
الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ طُوبى لَهُمْ وَ حُسْنُ مَآبٍ
« 2 »
كسانى كه ايمان آورده و كارهاى شايسته كردهاند ، خوشا به حالشان و خوش سرانجامى دارند !
و امّا اين كه آن بيان را چگونه مىتوان درباره اميرالمؤمنين - عليهالسّلام - به خصوص پياده نمود ، در حالى كه آيه شريفه ، شامل همه عاملين به عمل صالح و ايمانآورندگان به پروردگار مىشود ؟ مىتوان به قرينه دو آيه پيش از آن آيه كه خداوند متعال مىفرمايد :
- قُلْ إِنَّ اللَّهَ يُضِلُّ مَنْ يَشاءُ وَ يَهْدِي إِلَيْهِ مَنْ أَنابَ
« 3 »
بگو : در حقيقت خداست كه هر كس را بخواهد بىراه مىگذارد و هر كس را كه [ به سوى او ] بازگردد به سوى خود راه مىنمايد .
- الَّذِينَ آمَنُوا وَ تَطْمَئِنُّ قُلُوبُهُمْ بِذِكْرِ اللَّهِ
« 4 »
همان كسانىكه ايمان آوردهاند و دلهايشان به ياد خدا آرام مىگيرد ، آگاه باش كه با ياد خدا ، دلها آرامش مىيابد .
گفت : مراد ، رجوعكنندگان به تمام وجود در اين عالم به خداوند مىباشند ؛ چرا كه دو آيه بعد از : « مَنْ أَناب » ، معرّف منيبين و انابه كنندگان مىباشد ، در نتيجه مىخواهد
هامش
( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 609 .
( 2 ) . سورهى رعد ، آيهى 29 .
( 3 ) . سورهى رعد ، آيهى 27 .
( 4 ) . سورهى رعد ، آيات 27 و 28 .