خداوند متعال ، رسول اللَّه - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - را به « نور » تعبير نموده و مىفرمايد :
يُرِيدُونَ لِيُطْفِؤُا نُورَ اللَّهِ بِأَفْواهِهِمْ وَ اللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَ لَوْ كَرِهَ الْكافِرُونَ
« 1 »
مىخواهند نور خدا را با دهان خود خاموش كنند و حال آن كه خدا - گر چه كافران را ناخوش افتد - نور خود را كامل خواهد گردانيد .
و اميرالمؤمنين - عليهالسّلام - اوّلين كسى است كه از آن نور بهرهمند شده و قائد آنان است ، چنان كه خداوند مىفرمايد :
أَ فَمَنْ شَرَحَ اللَّهُ صَدْرَهُ لِلْإِسْلامِ فَهُوَ عَلى نُورٍ مِنْ رَبِّهِ فَوَيْلٌ لِلْقاسِيَةِ قُلُوبُهُمْ مِنْ ذِكْرِ اللَّهِ أُولئِكَ فِي ضَلالٍ مُبِينٍ
« 2 »
پس آيا كسى كه خدا سينهاش را براى [ پذيرش ] اسلام گشاده و [ در نتيجه ] برخوردار از نورى از جانب پروردگارش مىباشد ، [ همانند فرد تاريكدل است ] پس واى بر آنان كه از سختدلى ، ياد خدا نمىكنند ، اينانند كه در گمراهى آشكارند .
( 1103 )
« أَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا عِصْمَةَ الْأَوْلِياءِ . » « 3 »
سلام بر تو اى نگاه دارندهى دوستان [ از خطرات ] .
ارثى نبودن مقام عصمت
گمان مىشود مراد از : « اوليا » ، ائمّه يازدهگانه بعد از وى - عليهالسّلام - باشند و مراد از :
« عصمةالأولياء » اين نيست كه : « اى اميرالمؤمنين - عليهالسّلام - عهدهدار عصمت ديگران تويى و اين تويى كه ديگران ، منزلت عصمت را بعد از رسول اللَّه - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - از
هامش
( 1 ) . سورهى توبه ، آيهى 32 .
( 2 ) . سورهى زمر ، آيهى 22 .
( 3 ) . اقبال الاعمال ، ص 608 .