در اين دعا ، ( علاوه بر نكات دعاهاى گذشته در بيانات معصومين - عليهمالسّلام - ) ، نكات ديگرى نيز وجود دارد كه به آنها اشاره مىشود :
تأويل آيات 193 و 194 آل عمران به اميرالمؤمنين و اوصياى پيامبر
در ابتداى اين دعا « 1 » ، دو آيه شريفه زير ذكر شده است :
- رَبَّنا إِنَّنا سَمِعْنا مُنادِياً يُنادِي لِلْإِيمانِ أَنْ آمِنُوا بِرَبِّكُمْ فَآمَنَّا رَبَّنا فَاغْفِرْ لَنا ذُنُوبَنا وَ كَفِّرْ عَنَّا سَيِّئاتِنا وَ تَوَفَّنا مَعَ الْأَبْرارِ
« 2 »
پروردگارا ما شنيديم كه دعوتگرى به ايمان فرامىخواند كه : به پروردگار خود ايمان آوريد پس ايمان آورديم ، پروردگارا گناهان ما را بيامرز و بدىهاى ما را بزداى و ما را در زمرهى نيكان بميران ، پروردگارا و آن چه را كه به وسيلهى فرستادگانت به ما وعده دادهاى ، به ما عطا كن و ما را روز رستاخيز رسوا مگردان ، زيرا تو وعدهات را خلاف نمىكنى .
- رَبَّنا وَ آتِنا ما وَعَدْتَنا عَلى رُسُلِكَ وَ لا تُخْزِنا يَوْمَ الْقِيامَةِ إِنَّكَ لا تُخْلِفُ الْمِيعادَ
« 3 »
پروردگارا ، و آن چه را كه به وسيلهى فرستادگانت به ما وعده دادهاى به ما عطا كن ، و ما را روز رستاخيز رسوا مگردان ، زيرا تو وعدهات را خلاف نمىكنى .
سپس امام - عليهالسّلام - آن دو آيه را به مقام ولايت تأويل نمودهاند كه توجه به بخشهايى از آن ، خالى از لطف نيست :
در قسمتى مىفرمايد :
( 1005 )
« رَبَّنا ! إِنَّنا سَمِعْنَا النِّداءَ ، وَ صَدَّقْنَا الْمُنادِىَ ، رَسُولَكَ - صلّىاللَّهعليه
هامش
( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 476 .
( 2 ) . سورهى آل عمران ، آيهى 193 .
( 3 ) . سورهى آل عمران ، آيهى 194 .