مىباشد ، اشاره شود . خداوند در مقام نقل گفتار اولى الألباب مىفرمايد :
- رَبَّنا إِنَّنا سَمِعْنا مُنادِياً يُنادِي لِلْإِيمانِ أَنْ آمِنُوا بِرَبِّكُمْ فَآمَنَّا رَبَّنا فَاغْفِرْ لَنا ذُنُوبَنا وَ كَفِّرْ عَنَّا سَيِّئاتِنا وَ تَوَفَّنا مَعَ الْأَبْرارِ رَبَّنا وَ آتِنا ما وَعَدْتَنا عَلى رُسُلِكَ وَ لا تُخْزِنا يَوْمَ الْقِيامَةِ إِنَّكَ لا تُخْلِفُ الْمِيعادَ
« 1 »
پروردگارا ، ما شنيديم كه دعوتگرى به ايمان فرا مىخواند كه به پروردگار خود ايمان آوريد ، پس ايمان آورديم . پروردگارا ، گناهان ما را بيامرز و بدىهاى ما را بزداى و ما را در زمرهى نيكان بميران ، پروردگارا ، آن چه را كه به وسيلهى فرستادگانت به ما وعده دادهاى ، به ما عطا كن و ما را روز رستاخيز رسوا مگردان ، زيرا تو وعدهات را خلاف نمىكنى .
- وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَأُولئِكَ مَعَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَ الصِّدِّيقِينَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحِينَ وَ حَسُنَ أُولئِكَ رَفِيقاً
« 2 »
و كسانى كه از خدا و پيامبر اطاعت كنند ، در زمرهى كسانى خواهند بود كه خدا ايشان را گرامى داشته [ يعنى ] با پيامبران و راستان و گواهان [ اعمال ] و شايستگانند و آنان ، چه نيكو همدمانند .
- وَ هُمْ يَصْطَرِخُونَ فِيها رَبَّنا أَخْرِجْنا نَعْمَلْ صالِحاً غَيْرَ الَّذِي كُنَّا نَعْمَلُ أَ وَ لَمْ نُعَمِّرْكُمْ ما يَتَذَكَّرُ فِيهِ مَنْ تَذَكَّرَ وَ جاءَكُمُ النَّذِيرُ فَذُوقُوا فَما لِلظَّالِمِينَ مِنْ نَصِيرٍ
« 3 »
و آنان در آن جا فرياد بر مىآورند ، پروردگارا ما را بيرون بياور ، تا غير از آن چه مىكرديم ، كار شايسته كنيم ؛ مگر شما را [ آن قدر ] عمر دراز نداديم كه هر كس كه بايد در آن عبرت گيرد عبرت مىگرفت و [ آيا ] براى شما هشدار دهنده نيامد ؟ پس بچشيد كه براى ستمگران ياورى نيست .
هامش
( 1 ) . سورهى آل عمران ، آيات 193 و 194 .
( 2 ) . سورهى نساء ، آيهى 69 .
( 3 ) . سورهى فاطر ، آيهى 37 .