( 787 )
« يا مَنِ احْتَجَبَ فِى سُرادِقاتِ عَرْشِهِ عَنْ أَنْ تُدْرِكَهُ الْأَبْصارُ ! يا مَنْ تَجَلّى بِكَمالِ بَهائِهِ ، فَتَحَقَّقَتْ عَظَمَتُهُ الْإِسْتِواءَ ! » « 1 »
اى خدايى كه در سراپردههاى عرشت از اين كه ديدگان [ ظاهرى ] تو را ببينند ، محجوب گشتهاى ! اى خدايى كه با فروغ كامل تجلّى نمودى و عظمتت ، استيلا [ ى كامل بر موجودات ] را محقّق ساخت !
پنهانى حق تعالى ، در پرده سراى عالم مُلك
گويا حضرت - عليهالسّلام - با بيان فوق از اين سؤال كه اگر « لا إِلهَ غَيْرُكَ » ( به بيان گذشته ) حقيقت دارد ، پس « فِى كُلِّ شَىْءٍ » و « ما جَهِلَكَ شَىْءٌ » و غيره چه معنايى دارد ؟ اين گونه پاسخ مىفرمايد كه : او سبحانه در كنار مظاهرش جلوه ندارد و ديده نمىشود ، خويش را در پرده سراى مُلكى اشياء پنهان نموده ، تا چشم ظاهر كه خود از عالم مُلك است ، از ديدار حضرش سبحانه محروم باشد و عارف به ديدار او و نور ايمان وى را ببيند ، از اين رو مىفرمايد : « يا مَنْ تَجَلّى بِكَمالِ بَهائِهِ . . . » و مىفرمايد :
( 788 )
« كَيْفَ تَخْفى وَ أَنْتَ الظّاهِرُ ؟ أَمْ كَيْفَ تَغِيبُ وَ أَنْتَ الرَّقِيبُ الْحاضِرُ ؟
إِنَّكَ عَلى كُلِّ شَىْءٍ قَدِيرٌ . » « 2 »
چگونه نهانى ، در حالى كه تو آشكارى ؟ يا چگونه غايبى ، در حالى كه تنها تو نگاهبان و حاضر هستى ؟ به راستى كه بر هر چيز توانايى .
هامش
( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 350 .
( 2 ) . همان .