درخواست بركات خاص معنوى
« وَ بَرَكَةٍ تُنَزَّلُها » : مىتوان گفت از اين بركت - به اعتبار زمان و مكان و موقعيّت - بركات معنوى اراده شده ، نه هر بركتى ، به خصوص كه جمله به طور نكره آمده « وَ بَرَكَةٍ » . انزال هم به خداوند نسبت داده شده : « تُنَزِّلُها » پس معلوم مىشود از اين بيان ، بركت خاصّى منظور است .
درخواست رزق خاص معنوى
« وَ رِزْقٍ تَبْسُطُهُ » مراد از رزقى كه خداوند آن را گسترش داده ، نيز رزق معنوى است ، نه هر رزقى ( به قراين جملههاى گذشته و به اعتبار نكره بودن رزق و انتساب گسترش آن تنها به پروردگار . ) علاوه حضرت فرموده است : « وَاجْعَلْ لَنا » . خداوند در قرآن شريف مىفرمايد :
- وَ لا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْواتاً بَلْ أَحْياءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ
« 1 »
هرگز كسانى را كه در راه خدا كشته شدهاند ، مرده مپندار ، بلكه زندهاند كه نزد پروردگارشان روزى داده مىشوند .
- إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ إِذا ذُكِرَ اللَّهُ وَجِلَتْ قُلُوبُهُمْ
* . . .
أُولئِكَ هُمُ الْمُؤْمِنُونَ حَقًّا لَهُمْ دَرَجاتٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَ مَغْفِرَةٌ وَ رِزْقٌ كَرِيمٌ
« 2 »
مؤمنان همان كسانىاند كه چون خدا ياد شود ، دلهايشان بترسد . . . آنان هستند كه حقّاً مؤمنند . براى آنان نزد پروردگارشان درجات و آمرزش و روزى نيكو خواهد بود .
- وَ ما تُجْزَوْنَ إِلَّا ما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ * إِلَّا عِبادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ * أُولئِكَ لَهُمْ رِزْقٌ مَعْلُومٌ
« 3 »
و جز آن چه مىكرديد جرا نمىيابيد ، مگر بندگان مُخْلَص خدا ، آنان روزى معيّن خواهند داشت .
هامش
( 1 ) . سورهى آل عمران ، آيهى 169 .
( 2 ) . سورهى انفال ، آيات 2 و 4 .
( 3 ) . سورهى صافات ، آيات 39 - 41 .