تقاضاى عنايتهاى خاص از سوى حضرت - عليهالسّلام - در شب عيد قربان
از اين فراز ، به شايستگى استفاده مىشود كه خداوند به آنان كه اعمال حجّ خويش را با صفا و اخلاص به شب دهم ماه ذىالحجّه رسانيده باشند ، هدايايى معنوى عنايت خواهد فرمود و آن حضرت - عليهالسّلام - نيز براى خود و جمعى كه در عرفات حاضرند ، تقاضاى بهرهمندى حوايج ششگانه فوق را به تعبير : « فِى كُلِّ » نه تعبير « مِنْ كِلِّ » مىفرمايد . شايد بتوان از لفظ « فِى » ، معناى وسيعتر از معناى « من » را استفاده نمود و معلوم است امورى كه هم چون امام معصومى - عليهالسّلام - آن را براى خود و تابعينش از خداوند تقاضا مىنمايد ، نبايد حاجتهاى عادى و مادى و قليل باشد ، بلكه عنايتهايى خواسته شده كه به برجستگان الهى داده مىشود ، نه هر شخص عادى . و نيز ظاهر است عطايايى كه حضرت حق در آن شب به احرام بستگان و طواف كنندگان و سعى كردگان منزلى پس از منزلى مىدهد ، نبايد جوايزى كوچك باشد . بنابراين شايسته است در معناى حوايج ششگانه فوق ، توضيح بيشترى داده شود .
احتمالات در معناى « كُلَّ خَيْرٍ »
« كُلَّ خَيْرٍ تَقْسِمُهُ » به چه خيرات مختلفى اشاره دارد : خيرات اخروى ، خيرات معنوى و كمالات انسانى ، بازگشت به ديدار عهد ازل ، توجه به فطرت توحيد ، نايل شدن مقام خلافت نسبت به غير معصوم و دوام آنها براى آن بزرگوار ، همه اين احتمالات را مىتوان مورد نظر قرار داد و اگر خيرات دنيوى هم در نظر باشد ، اشاره به خيراتى است كه در نايل شدن به غرض غايى خلقت ، كمك هستند .
نور هدايت به صراط مستقيم بندگى
« وَ نُورٍ تَهْدِى بِهِ » : ظاهراً اين نور ، نور ايمان يا نور تقوا يا نور فطرت است كه بشر را به صراط عبوديت و صراط مستقيم و نور الهى هدايت مىنمايد . قرآن شريف مىفرمايد :