4 . ويژگى آن بندهى شايستهى الهى كه شايسته نعمتهاى هفتگانه بيان دعا مىباشد ؛
5 . توجّه به معناى وسيع حوايج هفتگانه و افضليّت آنها .
اجمال آن چه را كه مىتوان نسبت به امر اوّل و دوّم گفت ، همان تقاضاى آن جناب حوايج را براى خويش و عظمت روز عرفه و شب عيد است براى قضاى حوايج و بهرهمندى معنوى از آن دو و اما مراد از شخصيتى با ويژگىهاى ذكر شده : « أَفْضَلَ ما أَعْطَيْتَ وَ أَنَلْتَ أَحَداً مِنْ عِبادِكَ » رسول اللَّه - صلّى اللَّه عليه و آله و سّلم - است ؛ زيرا هم چون سيّدالشهدا - عليهالسّلام - ( كه داراى كمالات والاى انسانى و وارث منزلتهاى رسول اللَّه - صلّى اللَّه عليه و آله و سّلم - مىباشد ) ، به اعطاى افضل آن چه به رسول اللَّه - صلّى اللَّه عليه و آله و سّلم - در آن شب داده شده سزاوار است ، نه آن چه به انبيا و اوصياى گذشته الهى - عليهمالسّلام - داده شده است .
حضرت - عليهالسّلام - در اين جا به برشمردن افضل عطايا مىپردازد كه توضيح آنها ذكر مىشود :
مراد از برترين نعمت
1 . « مِنْ نِعْمَةٍ تُوَلِّيها » : در توضيح نعمتهايى كه در اختيار الهى است ، بايد گفت : با توجه به اين كه هر نعمت ظاهرى و معنوى ، همه از خدا است و وى متولّى آن مىباشد . گمان مىشود مراد از نعمت افضل ، عطاياى والاى معنوى ولايت و منزلت محمود باشد كه خداوند به رسولش - صلّى اللَّه عليه و آله و سّلم - عنايت فرموده و حضرت سيّدالشهدا - عليهالسّلام - با آن كه وارث آن است ، تقاضاى دوام آن را مىنمايد و بقيّه تابعين آن بزرگواران - عليهمالسّلام - نيز ؛ نايل شدن به آن را مسألت مىنمايند .
2 . « وَآلاءٍ تُجَدِّدُها » گمان مىشود مراد از نعمتهايى كه خداوند افضل آن را براى يكى از بندگانش تجديد نموده و مىنمايد نسبت به آن بزرگوار و ساير ائمه - عليهمالسّلام - ، امورى است كه منشأ گرفته از نعمت ولايت و مقام محمود باشد ، هم چون