بر محمّد و آل محمّد درود فرست و نعمتت [ نعمت هايت ] را بر ما كامل گردان و با اطاعت از خود ، خوشبختمان نما ، پاك و منزّهى تو و معبودى جز تو نيست .
تقاضاى اتمام نعمت ولايت
به احتمال قوى ، مراد از تقاضاى اتمام نعمت از سوى خداوند ، ادامه نعمت ولايت و نعمتهاى معنوى ديگر كه منشأ گرفته از نعمت ولايت است باشد و تقاضاى تابعين آنان نيز همان نعمت ولايت و آثار معنوى آن است ، كه به راهنمايى آن بزرگواران - عليهمالسّلام - بدان نايل و از آن بهرهمند گشتهاند و هرگز نمىتوان مراد از نعمت به صيغه افراد را نعمتهاى ظاهرى دانست .
اطاعت حق ؛ مايه سعادت همگان
جمله : « وَ أَسْعِدْنا بِطاعَتِكَ » توضيح چگونگى به دست آوردن « وَ أَتْمِمْ عَلَيْنا نِعْمَتَكَ » مىباشد و معلوم مىفرمايد كه سعادت ما اهل بيت - عليهمالسّلام - و ساير اهل ايمان ، در تمامى نعمت الهى ، برقرارى به اطاعت او سبحانه بوده و مىباشد .
جمله تسبيح و تهليل در آخر جملههاى فوق نيز به خواننده مىفهماند كه چرا سعادت ، تنها به طاعت الهى حاصل مىشود و به راستى چرا چنين باشد ؟ كه تسبيح ، او را از شريك داشتن در ربوبيّت تنزيه نموده و تهليل ، او را در شريك داشتن در الوهيت مبرّا مىنمايد .
در اين جا حضرت - عليهالسّلام - بلافاصله به عنايتهاى حضرت حق سبحانه اشاره فرموده و او را در امور خود فاعل مطلق ذكر مىفرمايد : « تُجِيبُ دَعْوَةَ الْمُظْطَرِّ إِذا دَعاكَ . . . » « 1 » ؛ ( دعاى شخص درمانده آن گاه كه تو را بخواند ، اجابت مىكنى . ) و سپس
هامش
( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 346 .