كُنْتُ مِنَ الْمُوَحِّدِينَ ، إِنِّى كُنْتُ مِنَ الْوَجِلِينَ ، إِنِّى كُنْتُ مِنَ الرّاجِينَ الرّاغِبِينَ ، إِنِّى كُنْتُ مِنَ السّآئِلِينَ ، إِنِّى كُنْتُ مِنَ الْمُهَلِّلِينَ الْمُسَبِّحِينَ ، رَبِّى وَ رَبُّ آبائِىَ الْأَوَّلِينَ . » نيز اشاره به آن است كه سيدالشهداء - عليهالسّلام - در بيانات گذشته ، خويش را در پيشگاه عظمت حضرت حق سبحانه آن گونه مىديده و اظهار مىنموده است .
( 744 )
« أللَّهُمَّ ! هذا ثَنائِى عَلَيْكَ مُمَجِّداً ، وَ إِخْلاصِى [ لَكَ ] مُوَحِّداً ، وَ إِقْرارِى بِآلائِكَ مُعَدِّداً . . . لا تُحْصى آلاؤُكَ ، وَ لا يُبْلَغُ ثَنآؤُكَ ، وَ لا تُكافى نَعْمآئُكَ . » « 1 »
خداوندا ! اين ثناى من است كه تو را بدان ستودم ، و اين اخلاص من [ به درگاهت ] كه تو را به يگانگى ياد كردم و با شماره كردن ، به نعمتهايت اقرار نمودم . . . نعمتهايت به شماره در نمىآيد و به ثناى تو نمىتوان رسيد ، و نعمتت را نمىتوان مكافات نمود .
اظهار عجز از توصيف و تمجيد حضرت حق
گويا حضرت - عليهالسّلام - اين بيانات را مىفرمايد : خداوندا ! آن تفصيل و اين اجمال ، مدح و تجليل و ستايشى است كه به قدر وسع عالم بشريّتم ، مىتوانم از تو بنمايم . من كجا و عظمت تو ؟ من كجا و توصيف تو ؟ من كجا و سپاس نعمتهاى بىشمار تو !
( 745 )
« صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ ، وَ أَتْمِمْ عَلَيْنا نِعْمَتَكَ [ نِعَمَكَ ] ، وَ أَسْعِدْنا بِطاعَتِكَ ، سُبْحانَكَ ! لا إِلهَ إِلَّا أَنْتَ . » « 2 »
هامش
( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 345 و 346 .
( 2 ) . اقبال الاعمال ، ص 346 .