( 743 )
« لا إِلهَ إِلّا أَنْتَ ، سُبْحانَكَ ! إِنِّى كُنْتُ مِنَ الظاّلِمِينَ ، لا إِلهَ إِلّا أَنْتَ ، سُبْحانَكَ ! إِنِّى كُنْتُ مِنَ الرّاجِينَ الْمُسْتَغْفِرِينَ ، لا إِلهَ إِلّا أَنْتَ ، سُبْحانَكَ ! إِنِّى كُنْتُ مِنَ الْمُوَحِّدِينَ ، لا إِلهَ إِلّا أَنْتَ ، سُبْحانَكَ ! إِنِّى كُنْتُ مِنَ الْوَجِلِينَ ، لا إِلهَ إِلّا أَنْتَ ، سُبْحانَكَ ! إِنِّى كُنْتُ مِنَ الرّاغِبِينَ ، لا إِلهَ إِلّا أَنْتَ ، سُبْحانَكَ ! إِنِّى كُنْتُ مِنَ السّآئِلِينَ ، لا إِلهَ إِلّا أَنْتَ ، سُبْحانَكَ ! إِنِّى كُنْتُ مِنَ الْمُهَلِّلِينَ الْمُسَبِّحِينَ ، لا إِلهَ إِلّا أَنْتَ ، رَبِّى وَ رَبُّ آبائِىَ الْأَوَّلِينَ . » « 1 »
معبودى جز تو نيست ، منزهى تو ! به راستى كه من از ستمكاران بودم .
معبودى جز تو نيست ، پاكى تو ! به راستى كه من از آمرزش خواهان بودم .
معبودى جز تو نيست ، منزّهى تو ! به راستى كه من از اهل توحيد بودم .
معبودى جز تو نيست ، پاكى تو ! به راستى كه من از هراسناكان بودم .
معبودى جز تو نيست ، منزّهى تو ! به راستى كه من از درخواست كنندگان بودم . معبودى جز تو نيست ، منزّهى تو ! به راستى كه از « لا إله الا اللَّه و سبحان اللَّه » گويان بودم ، معبودى جز تو نيست ، تويى پروردگار من و نياكان پيشين من .
تهليل و تسبيح همراه با اظهار عجز و گناه از خويش
اظهارات حضرت - عليهالسّلام - در اين بخش ، در واقع اجمالِ تفصيل گذشته مىباشد ( كه تمام شكر و حمد را براى حضرت حق سبحانه به حساب آورده و گناه و غفلت را به خود نسبت داد ) ؛ زيرا تهليل « لا إِلهَ إِلّا أَنْتَ » ، در ابتداى بخش فوق ، اشاره به همه چيز و همه كاره و صاحب همه كمالات بودن حضرت بارى تعالى مىباشد و جملههاى ذيل تهليلهاى هشتگانه : « سُبْحانَكَ إِنِّى كُنْتُ مِنَ الظاّلِمِينَ ، إِنِّى كُنْتُ مِنَ الْمُسْتَغْفِرِينَ ، إِنِّى
هامش
( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 345 .