( 731 )
« أللَّهُمَّ ! . . . وَ فِيما رَزَقْتَنِى ، فَبارِكْ لِى . » « 1 »
خدايا ! . . . و آن چه را به من روزى كردهاى ، مبارك گردان .
رزق مبارك ، هر چه از ناحيه خداى تعالى مىرسد ولو به ظاهر بلا و معصيت باشد
همان گونه كه در گذشته گفته شد ، رزق در نظر اطلاقات آيات و روايات و ادعيه و بلكه صريح بعضى موارد ، بر آن چه خداوند به بندگانش عطا فرموده اطلاق مىگردد . آن كس را كه خداوند بر مشكلات روزگار يارى بفرمايد ، هر آن چه به او داده و يا بدهد و روزىاش بفرمايد ، ( از ابتلائات و نعمتهاى دنيوى و سرورهاى اخروى ) ، برايش مبارك خواهد بود ، اگر چه صورتاً ديگران آن را در دنيا بد بدانند . جريان كربلاى سيّدالشهدا - عليهالسّلام - ، جريانى است كه همه را عزادار نموده ؛ ولى براى خود آن بزرگوار و ياران و اصحاب او مبارك است . علاوه اسلام از آن قيام محفوظ مانده و امّت رسول اللَّه - صلّى اللَّه عليه و آله و سّلم - و محبّين آن حضرت - عليهالسّلام - از آن بهرههاى معنوى و اخروى برده و مىبرند و اين ، همان مبارك بودن ارزاق الهى است كه مىفرمايد : « وَ فِيما رَزَقْتَنِى فَبارِكْ لِى » و نيز مىفرمايد :
( 732 )
« أللَّهُمَّ ! وَ فِى نَفْسِى فَذَلِّلْنِى . » « 2 »
خداوندا ! و مرا در نفْس خويش خوار و ذليل گردان .
توجه به مباركى آن چه از خدا مىرسد و اظهار ذلت و انكسار در برابر آن
تقاضاى فوق ، وقتى براى شخص خواننده حاصل خواهد شد ، كه شاهد باشد هر چه از
هامش
( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 342 .
( 2 ) . همان .