وجودى و برخوردار نمودن از نعمتهاى خارجى به حساب احتياجشان است . امّا نعمتهاى معنوى و اخروى را ( كه با عمل صالح و عبوديّت صحيح به دست مىآيد ) مىتوان از رحمت رحيميّه حضرت حقّ دانست . خداوند مىفرمايد :
- إِنَّ رَحْمَتَ اللَّهِ قَرِيبٌ مِنَ الْمُحْسِنِينَ
« 1 »
رحمت خدا به نيكوكاران نزديك است .
- وَ إِذا جاءَكَ الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِآياتِنا فَقُلْ سَلامٌ عَلَيْكُمْ كَتَبَ رَبُّكُمْ عَلى نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ
« 2 »
و چون كسانى كه به آيات ما ايمان دارند ، نزد تو آيند ، بگو : درود بر شما ، پروردگارتان رحمت خود را بر خود مقرّر كرده است .
- وَ أَطِيعُوا اللَّهَ وَ الرَّسُولَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ
« 3 »
خدا و رسول را فرمان بريد ، باشد كه مشمول رحمت قرار گيريد .
- وَ ما أَرْسَلْناكَ إِلَّا رَحْمَةً لِلْعالَمِينَ
« 4 »
تو را نفرستاديم ، جز آن كه براى جهانيان رحمت باشى .
- إِنَّ النَّفْسَ لَأَمَّارَةٌ بِالسُّوءِ إِلَّا ما رَحِمَ رَبِّي إِنَّ رَبِّي غَفُورٌ رَحِيمٌ
« 5 »
هر آيينه نفس ، قطعاً به بدى امر مىكند ، مگر كسى را كه خدا رحم كند ، زيرا پروردگار من ، آمرزندهى مهربان است .
( 729 )
« رَبِّى ! بِما بَرَأْتَنِى فَعَدَّلْتَ فِطْرَتِى . . . رَبِّ ! بِما أَلْبَسْتَنِى مِنْ ذِكْرِكَ الصّافِى ، وَ يَسَّرْتَ لِى مِنْ صُنْعِكَ الْكافِى . » « 6 »
پروردگارا ، [ تو را سپاس ] براى اين كه مرا آفريدى و سرشتم را معتدل
هامش
( 1 ) . سورهى اعراف ، آيهى 56 .
( 2 ) . سورهى انعام ، آيهى 54 .
( 3 ) . سورهى آل عمران ، آيهى 132 .
( 4 ) . سورهى انبيا ، آيهى 107 .
( 5 ) . سورهى يوسف ، آيهى 53 .
( 6 ) . اقبال الاعمال ، ص 342 .